Kəfrəmli sifəti, əsasən şifahi nitqdə işlənən bir söz olub, "kəfrəm" sözündən törəmədir. Kəfrəmli olan bir kəs, əxlaqsızlığı, yaramazlığı, ədəbsizlik və ya qeyri-adi davranışları ilə seçilən, cəmiyyət...

Kəfə (ər. كفّ‎ - kaff) sözü əsasən əlin ovuc hissəsini, yəni barmaqların dibindən başlayaraq biləyə qədər olan içi boş, ətli hissəni ifadə edir. Ancaq bu, sözün tam mənasını əhatə etmir. Kəfə, sadəcə ...

Kəfən (ərəbcədən) – ölü insanın bədəninin dəfn olunmazdan əvvəl sarındığı parça, adətən ağ rəngli pambıq və ya kətandan hazırlanır. Kəfən yalnız meyiti örtmək üçün deyil, həm də ruhun dünyadan ayrılıb...

Kəfənli sifəti əsasən iki əsas mənada işlənir və hər iki məna da ölüm, ölümə hazırlaşma və ya ölümlə bağlı bir vəziyyəti ifadə edir. Birinci mənada "kəfənli" sözü bir şeyi, xüsusilə meyiti, örtülmüş, ...

Kəfənlik sözü Azərbaycan dilində əsasən "kəfənə yarayan, kəfən üçün istifadə olunan parça" mənasında işlənir. Bu, ən sadə və birbaşa tərifi olsa da, sözün daha dərin mənalarını və kontekstual istifadə...

Kəfənləmə, "kəfənləmək" fellərinin məsdər forması olub, əsasən dəfn mərasiminə aid bir termindir. Bu proses, ölünün cəsədini kəfən adlanan xüsusi bir parça ilə örtməyi və ona hazırlamağı əhatə edir. S...

Kəfənləmək, ənənəvi olaraq, ölünün cəsədini kəfən adlanan xüsusi parçaya bürümək prosesidir. Bu, dəfn mərasiminin vacib və rəmzi bir hissəsi olmaqla yanaşı, dini və mədəni ənənələrlə sıx bağlıdır. Kəf...

Kəfənlənmə: "Kəfənlənmək" fellindən törəmiş isimdir və əsasən ölümü, ölüm hazırlığını və onunla bağlı duyğu və düşüncələri ifadə edir. Lüğətlərdə sadəcə "kəfənə bürünmə" kimi təqdim olunsa da, kəfənlə...

Kəfənlənmək sözü, Azərbaycan dilində geniş yayılmış bir məcaz ifadə olub, əsasən ölüm və onunla bağlı duyğuları ifadə etmək üçün işlənir. Lüğətlərdə "kəfənə bürüdülmək, kəfənə tutulmaq" kimi sadəcə fi...

Kəfənsiz sifəti, əsasən, ölüm və dəfn mərasimləri ilə əlaqədar olaraq istifadə olunur və "kəfəni olmayan", "kəfənlənməmiş" mənalarını ifadə edir. Bir başqa sözlə, kəfənsiz sözü, ölünün dəfn olunarkən ...

Kəf (kəf¹): Fars dilindən keçmiş bir söz olub, mayenin üzərində əmələ gələn köpüklü qatı təbəqəni, yaxud da xörəyin bişməsi zamanı yaranan köpüklü hissəsini ifadə edir. Əsasən qaynar mayelərdə, xüsusi...

Kəf (kəfə): Əlinin ovucunun daxili səthi. Əlinin ovuc hissəsi, barmaqların əsasında yerləşən və əşyaları tutmaq, hiss etmək üçün istifadə olunan yumşaq, ətli hissə. “Kəf” sözü, əsasən, xalq dilində da...

Kəhildəmək felindən törəmə olan kəhildəmə sözü, əsasən Azərbaycan dilinin şivələrində işlənən bir termindir. Dilin zənginliyini və coğrafi müxtəlifliyini əks etdirən bu söz, "kəhil" (qara rəngli göz b...

Kəhildəmək felinin Azərbaycan dilindəki mənası, sadəcə "çətinliklə, tövşüyə-tövşüyə nəfəs almaq"dan daha çox təfərrüatı ehtiva edir. Bu söz, ağır fiziki işdən, xəstəlikdən və ya şiddətli emosiyalardan...

Kəhilti sözü Azərbaycan dilində, dərindən nəfəs aldıqdan sonra, ağciyərlərdən havanın qüvvətlə xaric olması zamanı yaranan səsi ifadə edir. Bu səs, sadəcə bir "səs" deyil, nəfəsin intensivliyi ilə əla...