Kəfənlik sözü Azərbaycan dilində əsasən "kəfənə yarayan, kəfən üçün istifadə olunan parça" mənasında işlənir. Bu, ən sadə və birbaşa tərifi olsa da, sözün daha dərin mənalarını və kontekstual istifadə imkanlarını əhatə etmir.
Tarixi və mədəni kontekst nəzərə alındıqda, kəfənlik sadəcə bir parça deyil, ölüm və sonluqla bağlı dərin simvolik bir məna daşıyır. Ölümün qaçılmazlığı ilə bağlı düşüncələri və insanın fani olduğunu xatırlatmaq üçün istifadə oluna bilər. Rəsul Rzanın misrasında olduğu kimi, kəfənlik həm də qaçılmaz təhlükə, düşmən və ya qarşılaşılacaq çətinliklərin simvolu ola bilər ("Pambığın hər qozası düşmənə; Olmalı bir kəfənlik"). Bu misrada pambığın hər qozası potensial təhlükəni təmsil edir və kəfənlik isə həmin təhlükənin nəticəsində ortaya çıxan ölüm və ya məğlubiyyəti simvolizə edir.
Materiallar baxımından kəfənlik ümumiyyətlə sadə, təbii parçalar, məsələn, kətan və ya pambıqdan hazırlanır. Bu materialların seçilməsi də müəyyən bir dini və ya mədəni ənənə ilə bağlı ola bilər. Kəfənliyin keyfiyyəti və qiyməti cəmiyyətdəki sosial status və sərvət fərqlərini də əks etdirə bilər. Beləliklə, kəfənlik sadəcə bir parça deyil, həm də sosial, mədəni və dini kontekstləri özündə əks etdirən bir simvoldur.
Müasir istifadədə isə "kəfənlik" sözü daha məcazi mənada, məsələn, bir şeyin sonunu, dağılmasını, məhv olmasını və ya uğursuzluğunu ifadə etmək üçün də işlədilə bilər. Məsələn, "Bu layihənin kəfənliyi artıq görünür" deyərkən, layihənin uğursuzluğa doğru getdiyini ifadə etmiş oluruq.