Kəfənli sifəti əsasən iki əsas mənada işlənir və hər iki məna da ölüm, ölümə hazırlaşma və ya ölümlə bağlı bir vəziyyəti ifadə edir. Birinci mənada "kəfənli" sözü bir şeyi, xüsusilə meyiti, örtülmüş, kəfənə bürünmüş vəziyyətdə təsvir edir. Məsələn, "kəfənli meyit" ifadəsi açıq-aşkar bir ölünün kəfənlə örtülmüş halını bildirir. Bu mənada sözün mənası sadə və birbaşa olub, fiziki bir vəziyyəti təsvir edir.
İkinci mənada isə "kəfənli" sözü daha köhnəlmiş və daha çox metaforik bir istifadəyə malikdir. Bu mənada "kəfənli" sözü boyuna kəfən salmış, yəni ölümə hazırlaşan, özünü ölümə hazırlayan, ruhani cəhətdən ölümə yaxınlaşan kəslər üçün işlədilir. Bu, sadəcə fiziki bir kəfən deyil, daha çox ruhani bir vəziyyəti, ölüm qarşısında boyun əyməyi və ya təslimçiliyi ifadə edir. Beləliklə, "kəfənli" ikinci mənada daha dərin, daha simvolik bir məna daşıyır və həmin şəxsin ruhani və ya emosional vəziyyətini əks etdirir. Bu məna, köhnə ədəbiyyat əsərlərində daha tez-tez rast gəlinir və müasir Azərbaycan dilində daha az istifadə olunur.
Qısaca desək, "kəfənli" sözü həm fiziki bir vəziyyəti (kəfənə bürünmüş olmaq), həm də ruhani bir vəziyyəti (ölümə hazır olmaq, ölümə yaxınlaşmaq) ifadə edə bilər. İkinci mənanın köhnəlmiş olması onun mənasının zənginliyini və tarixi kontekstini vurğulayır.