Kəbin Mənası: Ərəb mənşəli bir sözdür və nikahın bağlanması, rəsmi olaraq evlilik aktının qeydə alınması mənasını verir. Azərbaycan dilində ənənəvi olaraq evlilik mərasimində tərəflərin razılığını və ...

Kədər Mənası: Dərin qəm, qüssə, ruh düşkünlüyü, kədərlilik halı. Ürəkdəki ağır bir duyğu, narahatlıq, üzüntü. Həm də bu duyğuların ifadə olunduğu vəziyyət və ya əhval-ruhiyyə kimi başa düşülür. Qəm, k...

Kəfkir Mənası: Fars mənşəli bir sözdür. Köpük qaldırmaq, köpüklənmə, köpük atmaq mənasında işlənir. Əsasən süd, qaymaq və ya digər mayelərin köpüklənməsini ifadə edir. Həmçinin, bəzən metaforik mənada...

KəfənMənası: Ölünün bədənini örtmək üçün istifadə olunan parça.Mənbəyi: Sözün etimologiyası Ərəb dilinə dayanır. Əsli "saban" sözündəndir və rus dilində də "savan" kimi işlənir. Bağdad yaxınlığındakı ...

KəhrəbaMənası: Kəhrəba, qədim zamanlardan bəri bəzək əşyası və müalicəvi vasitə kimi istifadə edilən, fosil qatranından əmələ gəlmiş, adətən sarımtıl rəngdə, sərt və parlaq bir mineraldir. Elektrik yü...

KəhərMənası: Alınma söz olaraq, əsasən heyvanların və ya insanların alınlarının rəngi üçün işlədilir. Qəhvəyi-sarımtıl, qızılımtıl rəngi ifadə edir. Ədəbiyyatda və gündəlik danışıqda müxtəlif kontekst...

Kəklik Mənası: Quş növü. Mənbələrdə "kəkəlik" kimi də qeyd olunmuşdur. Səsinin kəkələməyə bənzəməsi ilə əlaqələndirilən bir fikir mövcuddur. Mənbəyi: Sözün etimologiyası tam aydın deyil. Lakin, "kəkəl...

Kəkliyi Azmaq Mənası: Bəzi Azərbaycan dialektlərində istifadə olunan "kəkliyi azmaq" ifadəsi əsasən əyriliyi, əyrilik dərəcəsini azaltmaq, düzəltmək mənasını verir. İfadənin əsas mənası bir şeyin əyri...

Kəkələmək Mənası: Nitqin qırılmaları ilə, sözlərin təkrarı ilə müşayiət olunan danışıq qüsuru. Qarşılığı kimi mənbələrdə "kövşəmək" ifadəsi də işlədilib. Mənbəyi: Söz "səpələ" qəlibi üzrə "gəv" (gövşə...

Kəl Mənası: Əsasən Azərbaycan dilində camışın erkək fərdinə verilən ad. Tarixən isə fars dilində bütün heyvanların erkək fərdlərinə şamil olunmuş bir termin olub. Belə ki, fars dilində erkək qoyun və ...

Kəlbətin Mənası: Ərəb dilindən keçmiş bir söz olub, hərfi mənası “itin iki dişi” (kəlb-ət-eyn) deməkdir. Azərbaycan dilində əsasən qısğac mənasında işlədilir. Yəni, iki dişli bir alət, qısası, iki diş...

KəlçəMənası: Camışın kiçik balasına deyilir. Əslində, yalnız erkək bala belə adlandırılırdı, lakin sonradan məna genişlənərək həm erkək, həm də dişi balaları əhatə edib.Mənbəyi: Söz "kəl" sözündən tör...

Kəlik Mənası: Azca iriləşmiş, hələ dəyməmiş yemiş. Bəzi Azərbaycan dialektlərində hələ tam yetişməmiş, lakin artıq iriləşmiş meyvələrə kəlik deyilir. Mənbəyi: Sözün əsli farsca olub "kalək" şəklindədi...

KəliməkMənası: "Təmizləmək", "qırxdırmaq" mənalarında işlədilən bir sözdür. Əsasən, nəyisə təmizləmək, arındırmaq, və ya saçı qırxmaq mənalarında istifadə olunur. Sözün istifadə sahəsi məhduddur və əs...

Kəlimət Mənası: Ərəbcə mənşəli bir sözdür. "Müsahib, qohum, yaxın adam" mənalarını verir. Qadın adı kimi də işlədilir. Kəlmə sözü ilə qohumluğu vardır. Mənbəyi: Ərəb dilindən keçmişdir. Dilin quruluşu...