Məhəbbət (ər. محبة - muhabbat) - İnsan ruhunun ən dərin və mürəkkəb duyğularından biri olub, dərin sevgi, ehtiram, bağlılıq və bağlılıq hisslərinin qarışıq bir vəhdətini əks etdirir. Sadəcə olaraq “se...

Məhəbbətanə (zərf) [ər. məhəbbət və fars. …anə]Bu söz, ərəb dilindəki "məhəbbət" (sevgi, məhəbbət) sözü ilə fars dilindəki "-anə" şəkilçisinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "-anə" şəkilçisi, əsas sö...

Məhəbbətanə (zərf) [ər. məhəbbət və fars. …anə]Bu söz, ərəb dilindəki "məhəbbət" (sevgi, məhəbbət) sözü ilə fars dilindəki "-anə" şəkilçisinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "-anə" şəkilçisi, əsas sö...

Məhəbbətli sifəti, əsasən "məhəbbət" sözündən törəmiş olub, dərin məna kəsb edən bir leksik vahiddir. Lüğətlərdə sadəcə "məhəbbət bəsləyən, məhəbbəti olan, məhəbbət ifadə edən" kimi tərif olunsa da, m...

Məhəbbətli sifəti, əsasən "məhəbbət" sözündən törəmiş olub, dərin məna kəsb edən bir leksik vahiddir. Lüğətlərdə sadəcə "məhəbbət bəsləyən, məhəbbəti olan, məhəbbət ifadə edən" kimi tərif olunsa da, m...

Məhəbbətnamə (ər. məhəbbət + fars. namə) – İki əsas komponentdən təşkil olunmuş bir söz olub, kökü ərəb dilindən olan "məhəbbət" (sevgi, məhəbbət) və fars dilindən olan "namə" (məktub, əsər) sözlərind...

Məhəbbətnamə (ər. məhəbbət + fars. namə) – İki əsas komponentdən təşkil olunmuş bir söz olub, kökü ərəb dilindən olan "məhəbbət" (sevgi, məhəbbət) və fars dilindən olan "namə" (məktub, əsər) sözlərind...

Məhəbbətsiz (məhəbbət + siz) sifəti və zərfi kimi işlənən bir sözdür. Əsas mənası "məhəbbət və sevgi hisslərindən məhrum olan" deməkdir. Həm insanlara, həm də hadisələrə, əməllərə tətbiq oluna bilər. ...

Məhəbbətsiz (məhəbbət + siz) sifəti və zərfi kimi işlənən bir sözdür. Əsas mənası "məhəbbət və sevgi hisslərindən məhrum olan" deməkdir. Həm insanlara, həm də hadisələrə, əməllərə tətbiq oluna bilər. ...

Məhəccər (ər. محجر‎ - məhcar) sözü Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci mənası, ən çox yayılmışı, yüksəklikdən düşmədən qorunmaq üçün balkon, eyvan, pilləkən və ya körpünün kənar...

Məhəccər (ər. محجر‎ - məhcar) sözü Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci mənası, ən çox yayılmışı, yüksəklikdən düşmədən qorunmaq üçün balkon, eyvan, pilləkən və ya körpünün kənar...

Məhəccərli sifəti, əsasən memarlıqda və bədii təsvirlərdə işlənir. Lüğətlərdə sadəcə "məhəccəri olan; sürahili, barmaqlıqlı" kimi tərif olunsa da, daha geniş və dəqiq izahı belədir: Məhəccərli, bir ko...

Məhəccərli sifəti, əsasən memarlıqda və bədii təsvirlərdə işlənir. Lüğətlərdə sadəcə "məhəccəri olan; sürahili, barmaqlıqlı" kimi tərif olunsa da, daha geniş və dəqiq izahı belədir: Məhəccərli, bir ko...

Məhək (ər. مِحَكّ‎ - miḥakku) – qızıl və gümüşün, eləcə də digər qiymətli metalların əyarını, yəni təmizliyini və ya saf nəcibliyini təyin etmək üçün istifadə edilən bir növ qara və ya tünd rəngli daş...

Məhək (ər. مِحَكّ‎ - miḥakku) – qızıl və gümüşün, eləcə də digər qiymətli metalların əyarını, yəni təmizliyini və ya saf nəcibliyini təyin etmək üçün istifadə edilən bir növ qara və ya tünd rəngli daş...