Lüğətşünaslıq leksikologiyanın bir hissəsi olub, sözlərin mənalarının, onların mənşəyinin, etimologiyasının, sinonimlərinin, antonimlərinin, frazeoloji birləşmələrinin və ümumilikdə lüğət tərkibinin öyrənilməsi ilə məşğul olan dilçiliyin bir sahəsidir. Sadəcə sözlərin mənalarını siyahılamaqla kifayətlənməyən lüğətşünaslıq, hər bir sözün dil sistemindəki yerini, funksiyasını, inkişaf tarixini və digər sözlərlə əlaqələrini də araşdırır.
Lexicology (leksikologiya) sözün özü ilə əlaqəli olaraq, lüğətşünaslıq yalnız müəyyən bir dilin lüğət tərkibini deyil, həmçinin bu tərkibin strukturunu, inkişafını, dəyişməsini və fərqli dillərdəki oxşar və fərqli cəhətlərini də əhatə edir. Məsələn, bir sözün tarixi mənasının müasir mənasından necə fərqləndiyini, hansı dillərdən mənşə aldığını və ya hansı yeni mənaların əldə etdiyini lüğətşünaslıq araşdırır.
Lüğətşünaslığın tətbiqi sahələri çox genişdir. Dilçilik elminin fundamental bir sahəsi olaraq, lüğətşünaslıq nəinki dilin öyrənilməsi üçün, həmçinin lüğət tərtibçiliyi, tərcüməçilik, mətn analizi, kompüter dilçiliyi və süni intellekt kimi sahələrdə də böyük əhəmiyyət daşıyır. Lüğətşünaslıq prinsiplərinin dəqiq başa düşülməsi bu sahələrdə daha effektiv və dəqiq nəticələr əldə etməyə imkan verir. Məsələn, bir lüğətin keyfiyyəti birbaşa onun tərtib edilməsində lüğətşünaslıq prinsiplərinin nə dərəcədə nəzərə alındığından asılıdır.
Yekun olaraq, lüğətşünaslıq sadəcə sözlərin mənasını izah etməkdən daha çox şeydir. Bu, dillərin zənginliyini, inkişafını və qarşılıqlı əlaqələrini dərk etməyə çalışan mürəkkəb və maraqlı bir elm sahəsidir.