Lüğətşünas sözü ərəb dilindən olan "lüğət" və fars dilindən olan "şünas" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "Lüğət" sözü öz əsasında "dil" və ya "söz" anlamını daşıyır və müəyyən bir dilin sözlərinin, ifadələrinin və onların mənalarının toplanmasını ifadə edir. "Şünas" isə "bilən", "tanıyan", "araşdıran" mənalarına malikdir. Beləliklə, lüğətşünas sözünün tam mənası "lüğəti bilən", "lüğət elmini araşdıran" və ya sadəcə "lüğətçi" kimi başa düşülə bilər.
Lüğətşünaslıq elmi, leksikologiya kimi də tanınır və dilin söz ehtiyatını, sözlərin məna və mənşəyini, onların quruluşunu, inşaedici elementlərini və digər xüsusiyyətlərini sistematik şəkildə araşdırır. Lüğətşünaslar yalnız sözlərin mənalarını təyin etməklə kifayətlənmir, həm də dilin tarixi inkişafında sözlərin rolunu, onların ədəbiyyatda və gündəlik danışıqda necə istifadə olunduğunu, sözlərin mənalarının zaman keçdikcə necə dəyişdiyini öyrənirlər.
Lüğətşünaslığın əhəmiyyəti dilin qorunması və inkişafı baxımından olduqca böyükdür. Onlar tərtib etdikləri lüğətlər vasitəsilə dilin zənginliyini ortaya qoyur, dilin düzgün istifadəsinə yönəldir və gələcək nəsillər üçün dilin tarixi ilə bağlı mühüm məlumatlar toplayır. Müasir lüğətşünaslığın inkişafı kompüter texnologiyaları ilə sıx bağlıdır və korpus leksikologiya kimi yeni istiqamətləri meydana gətirmişdir. Bu, lüğətşünaslara daha geniş miqyasda məlumatları emal etmək və analitik təhlillər aparmaq imkanı verir.
Qısacası, lüğətşünas, sadəcə bir lüğəti tərtib edən şəxs deyil, dilin incəliklərini bilən, onu araşdıran, qoruyan və inkişaf etdirməyə çalışan bir mütəxəssisdir. Onların işi, görünməyən bir ipin toxunması kimidir: hər bir sözü digərinə bağlayır, dillərin tarixini bir-birinə bağlayır və nəticədə, bir millətin mədəni irsinin əsas sütunlarından birini qoruyur.