Ləbləbiçi, Azərbaycan dilinin köhnə sözlərindən biri olub, əsasən ləbləbi qovurub satan şəxsi ifadə edir. Bu peşə sahibinin adı olaraq qəbul edilən "ləbləbiçi" sözü, sadəcə olaraq bir ticarət fəaliyyətini deyil, həm də o dövrün sosial həyatının bir parçasını əks etdirir.
Lüğətdə verilən misal cümləsindəki "qəzetçi, inteligent, milyoner, ziyalı, filan; kababçı, ləbləbiçi ortada-arada qalan!" ifadəsi, ləbləbiçinin sosial iyerarxiyada tutduğu mövqeyi göstərməklə yanaşı, həm də o dövrün sosial təbəqələri arasındakı fərqləri vurğulayır. Ləbləbiçi, varlı və nüfuzlu siniflərlə (qəzetçi, inteligent, milyoner, ziyalı) və digər peşə sahibləri ilə (kababçı) arasında yer alır; nə çox varlı, nə də çox kasıb olan, orta səviyyəli bir ticarət adamını təmsil edir.
Bu sözün istifadəsi, məişət leksikonunun zənginliyini və o dövrün sosial strukturunun əks olunmasını göstərir. "Ləbləbiçi" sözünün köhnəlmiş olması, bu peşənin müasir dövrdə geniş yayılmamasının göstəricisidir. Ancaq bu sözün ədəbiyyatda, tarixi araşdırmalarda və dialektologiya sahəsində öyrənilməsi dil tariximizin daha dərindən anlaşılmasına kömək edir.
Beləliklə, "ləbləbiçi" sözü sadəcə bir peşə adı deyil, bir dövrün sosial həyatının, ticarət fəaliyyətinin və dil tariximizin ayrılmaz bir parçasıdır.