Xalta, əsasən itlərin boynuna taxılan, adətən dəridən, kəndirdən və ya digər möhkəm materiallardan hazırlanmış bir növ qayış və ya boyun halqasıdır. Bu halqa, itin idarə edilməsini, ətraf mühitə uyğunlaşmasını və bəzən də bəzənməsini təmin edir. Tarix boyu müxtəlif mədəniyyətlərdə, müxtəlif formalarda və materiallardan hazırlanmış xaltalar istifadə olunmuşdur. Bəziləri sadə və praktik olarkən, bəziləri isə zərif naxışlarla bəzədilərək estetik bir görünüşə malik olmuşdur.
Xaltanın əsas funksiyası itin idarə olunmasına kömək etməkdir. Sahibə itin hərəkətini nəzarət etmək üçün xaltada olan ip və ya zəncirdən istifadə edir. Xüsusilə təlim prosesində və ya itin digər insanlara və heyvanlara zərər verməsinin qarşısını almaq üçün çox əhəmiyyətlidir. Ancaq xaltanın yalnız bir idarəetmə vasitəsi kimi qəbul edilməməsi vacibdir. Düzgün istifadə olunmadıqda, it üçün narahatlığa səbəb ola bilər və hətta zərər verə bilər. Ona görə də, xaltanın ölçüsü itin boyun ölçüsünə uyğun olmalıdır və çox sıx bağlanmamalıdır.
Mətn nümunəsindəki kimi, ədəbiyyatda xalta simvolik məna da daşıya bilər. "Axırda ayı dartınıb xaltanı başından çıxartdı..." ifadəsi güc, azadlıq və qurtuluş simvolizmini ifadə edə bilər. Xaltanın çıxarılması, itin əvvəlki məhdudiyyətlərindən azad olmasını və özünü təsdiq etməsini göstərə bilər. Beləliklə, xalta sadə bir əşyanın xaricində, ədəbi və məcazi mənalar daşıyan bir simvola çevrilə bilər.