Ətcəbala: İs. Yumurtadan lələksiz və gözləri açılmamış halda çıxan quş balası. Bu tərif, ətcəbalanın həyatının ən həssas və kövrək mərhələsini qısa və dəqiq şəkildə əks etdirir. Yumurtadan yeni çıxmış bu balalar, xarici aləmin təhlükələrindən tamamilə qorunmasızdırlar və həyatlarını davam etdirmək üçün ananın qayğısına tamamilə bağlıdırlar.
Ətcəbalaların lələksiz və gözləri bağlı olması, onların həyatlarının ilk mərhələsində tamamilə anasına müraciət etmələrinə səbəb olur. Ana quş, ətcəbalaları bədəninə sıxaraq isti saxlayır, qoruyur və qidasını təmin edir. Bu bir-birinə bağlılıq və qorunma ehtiyacı, təbiətin möhtəşəm harmoniyasının gözəl bir nümunəsidir.
Ətcəbala termini, sadecə bioloji bir təsvirdən daha çoxdur. O, kövrəkliyi, həssaslığı, qorunma ehtiyacını və həyatın davamlılığının əsasını təşkil edən ana-bala bağlılığını ifadə edir. Bu söz, təbiətin qüdrətini və zərifliyini özündə əks etdirərək bizi həyatın möcüzəsinə yenidən heyran qoyur. Məsələn, ədəbiyyatda ətcəbala obrazı çox vaxt kövrək, müdafiəsiz və böyüməyə, güclənməyə ehtiyacı olan varlıq kimi təsvir edilir.
Verilən nümunə cümləsindəki "…Əlimi yuvaya soxdum və tüksüz ətcəbalaların üstündən ana alacəhrəni tutub … ağac" hissəsi bu kövrək varlıqlarla insanın qarşılıqlı əlaqəsini, onların qorunmasına olan ehtiyacı və təbiətə olan məsuliyyətimizi vurğulayır. Bu hissə, ətcəbalanın yalnız bioloji bir tərifi deyil, həm də duyğu və təəssüratlar doğuran poetik bir obraz olduğunu göstərir.