Divanəvəş [fars.] klas. bax divanəvar. Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında istifadə olunan "divanəvəş" sözü, fars dilindən gəlmiş olub, əslində "divanə kimi" və ya "divanəvari" mənasını verir. Lakin sadəcə "dəli kimi" mənasını verməkdən daha çox, bu söz əsasən şairin və ya danışanın dərin, aşiqanə bir ehtirasla dolu, həddən artıq sevgiyə qapılmış, özünü tamamilə sevdiyinə qurban vermiş halını ifadə edir.
Bu hal, sadəcə ağılsızlıq və ya dəlilik deyil; daha çox ehtirasın, duyğuların, həsrətin təsirindən çıxıb özünü itirən bir vəziyyətdir. Şeir nümunəsində olduğu kimi, "divanəvəş könlüm" ifadəsi şairin dərin, ehtiraslı və qəbul edilməmiş bir sevgiyə məğlub olmuş ürəyini təsvir edir. Bu sevgi o qədər güclüdür ki, şair özünü dəli hesab edir, sanki bu dəlilik sevgiyə qapılmasının nəticəsidir.
Beləliklə, "divanəvəş" sözü, sadəcə bir sinonim olaraq "divanəvar"dan fərqlənmir. O, dərin duyğu və ehtirasları daha incə və poetik bir şəkildə ifadə etmək üçün istifadə olunmuş klassik bir söz olaraq ədəbi dilin zənginliyini göstərir. Bu sözün mənasını tam anlamaq üçün onu yalnız "dəli kimi" kimi tərcümə etmək yetərli deyil; mətnin kontekstini, şairin ifadə etmək istədiyi əhval-ruhiyyəni də nəzərə almaq lazımdır.
Misal olaraq verilən şeir parçasında, "divanəvəş könlüm; Bir zülfi-piçu tab istər" sətirlərində, şairin dəli kimi aşiq olan ürəyinin, sevgilinin yalnız bir tələsini belə görə bilmək üçün hər şeyə razı olduğunu ifadə edir. Bu, sadəcə "dəli kimi" deyil, hədsiz, qətiyyətli və ehtiraslı bir sevginin ifadəsidir.