Bəşərta (bəşərti ki) sözü köhnə Azərbaycan dilinin zəngin leksikasından biri olub, farsca "bə" (ilə) və ərəbcə "şərtə" (şərt) sözlərindən əmələ gəlmiş bir birləşmədir. Müasir Azərbaycan dilində istifadədən çıxsa da, ədəbiyyatımızda, xüsusilə də köhnə əsərlərdə rast gəlinir. Əslində, “bəşərta” sözü “şərtlə” mənasını verərək, hər hansı bir hadisənin, əməlin və ya razılaşmanın müəyyən şərtlər daxilində baş verməsini bildirir.
Sözün maraqlı tərəfi onun “ki” bağlayıcısı ilə də işlədilməsidir ("bəşərti ki"). Bu istifadə, əlavə olaraq, şərtin daha aydın və ətraflı şəkildə ifadə olunmasına imkan yaradır. "Bəşərti ki" ifadəsi, “şərtlə ki”, “yalnız əgər”, “ancaq əgər” kimi mənaları da özündə əks etdirir. Beləliklə, hər hansı bir hərəkətin və ya vəziyyətin baş verməsi üçün mütləq şərtin və ya şərtlərin yerinə yetirilməsinin zəruriliyini vurğulayır.
Hacı Qara əsərinin nümunəsində olduğu kimi, “bəşərti ki xalis” ifadəsi yağın xalis olması şərtilə sövdə ediləcəyini bildirir. Bu misal, sözün konkret mənasını və istifadə sahəsini aydın şəkildə göstərir. Bəşərta sözünün köhnəlmiş olsa da, Azərbaycan dilinin tarixi və leksik inkişafını anlamaq üçün əhəmiyyətli olduğunu qeyd etmək lazımdır. Onun dil tariximizə verdiyi töhfə, bu sözün dilimizdəki izini yaşatmaq üçün dəyərli bir səbəbdir.