Həzrət (ər. حضرت) sözü köhnə fars dilindən gəlmiş, ərəb dilinə, oradan isə Azərbaycan dilinə keçmişdir. Əvvələr müqəddəs sayılan şəxslərin adlarından əvvəl gətirilərək onlara olan dərin ehtiram və təz...

Həzz (ərəb mənşəli söz) – xoş bir şeydən duyulan dərin və intensiv məmnunluq, ləzzət, nəşə və sevinc hissidir. Sadəcə xoşlanmaqdan daha çox, həzz daha güclü, daha doyurucu və təkrar yaşamaq istənilən ...

Həzər (ər. حذر - ḥaẓar) sözü Azərbaycan dilində qorxma, ehtiyat, çəkinmə, uzaqlaşma və özünü qoruma mənalarını əks etdirən bir termindir. Sadəcə "qorxmaq"dan fərqli olaraq, həzər daha çox ehtiyatlı və...

Həzərat (ərəbcə "həzrət" sözünün cəm halı) – köhnəlmiş bir söz olub, çoxlu sayda hörmətli şəxslərə, yüksək vəzifəli adamlar qrupuna, nüfuzlu şəxslərə qarşı hörmət və ehtiram ifadə etmək üçün işlədilir...

İ: Azərbaycan əlifbasının on dördüncü hərfi olaraq, "İ" hərfi, həm də bu hərf vasitəsilə təsvir olunan sait səsini ifadə edir. Yalnız bir səs kimi görünən "İ"nin fonetik təfərrüatları daha zəngindir. ...

İanə, köhnə fars mənşəli bir söz olub (ər. işarəsi ehtimal ki, "ərəbcə" mənasında deyil, qədim fars dilindən mənşə götürdüyünü bildirir), xeyirxah bir məqsədə yönəlmiş könüllü maddi yardımı ifadə edir...

İanəçi sözü, Azərbaycan dilində xeyriyyəçilik və yardımseverlik anlayışlarını əks etdirən, dəyərli bir termindir. Sadəcə "ianə verən" deyil, daha geniş bir mənaya malikdir. İanəçilər, ehtiyacı olanlar...

İanə sözü Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında xeyirxahlıq, yardım, ehtiyacı olanlara dəstək göstərmək mənasında işlənir. Klassik ədəbiyyatımızda geniş yayılmış bu söz, müasir dövrdə də öz aktuallığ...

İaşə (ərəbcədən) sözü geniş mənada yemək-içməklə, qidalanma ilə bağlı hər şeyi əhatə edir. Bu, sadəcə yeməyin özünü deyil, həm də onun hazırlanması, paylanması və istehlakı ilə bağlı bütün prosesləri,...

İaşəçi sözü Azərbaycan dilində "iaşə işləri ilə məşğul olan, yeyinti müəssisəsi işçisi" mənasını verir. Lakin bu tərif, işin mahiyyətini tam əhatə etmir. İaşəçi anlayışı daha geniş bir kontekstdə nəzə...

İbadət sözü ərəb mənşəli olub (عبادة - ibāda ), dini inanclar çərçivəsində Allah'a, Tanrıya və ya ali bir qüvvəyə qarşı edilən hərəkət və ya ayinləri ifadə edir. Sadəcə dua və namazla məhdudlaşmayan ...

İbadətçi sözü, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında ibadət hərəkəti ilə sıx bağlı bir anlayışı ifadə edir. Sadəcə "ibadətlə məşğul olan adam" tərifi, bu sözün bütün çalarlarını əhatə etmir. İbadətçi...

İbadətgah sözü ərəb dilindən olan "ibadət" və fars dilindən olan "...gah" şəkilçisinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "İbadət" Allaha, Tanrıya, yaxud müqəddəs sayılan varlığa xüsusi hörmət və ehtiram...

İbadətkar sözü, əsasən ərəb dilindən ("ibadət" - ibadət etmək və farsca "-kar" - edən şəxs şəkilçisi) gələn bir söz olub, "ibadət edən", "səcdə edən" və ya "səcdə edici" mənasını verir. Bu termin,

İbadətxana (ər. ibadət və fars. …xanə) – ibadət edilən yer, dini ayinlərin icrası üçün inşa edilmiş bina və ya kompleks. Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, “ibadət” sözü Allah’a və ya ilahi varlığa s...