Türkologiya termini, Türk dilləri ailəsinə daxil olan dillərin (Azərbaycan, Türkiyə, Qazaxıstan, Özbəkistan, Qırğızıstan, Tatarıstan və s. dillər) linqvistik, ədəbi, folklorik və mədəni cəhətlərini elmi metodlarla araşdıran multidissiplinar bir elm sahəsini ifadə edir. Bu sahə yalnız müasir Türk dillərinin deyil, həm də tarixi Türk dillərinin (qədim türk yazılı abidələri, orta əsr türk dialektləri və s.) öyrənilməsini əhatə edir.
Türkologiya geniş spektrli bir elm olub, özündə bir neçə alt sahəni birləşdirir. Bunlara dilçilik (fonetika, fonologiya, morfologiya, sintaksis, leksikologiya, semantika və s.), ədəbiyyatşünaslıq, folklorşünaslıq, etnoqrafiya, tarix, arxeologiya və antropologiya aiddir. Hər bir alt sahə Türk dünyasının müxtəlif aspektlərini öyrənməyə xidmət edir. Məsələn, dilçilik Türk dillərinin qrammatik quruluşunu, leksikasını və onların bir-biri ilə qohumluğunu araşdırır; ədəbiyyatşünaslıq isə müxtəlif dövrlərə aid Türk ədəbiyyatının əsərlərini tədqiq edir; folklorşünaslıq isə Türk xalqlarının nağıllarını, əfsanələrini, mahnılarını və digər folklor nümunələrini təhlil edir.
Türkologiyanın əsas məqsədləri arasında Türk dillərinin mənşəyinin, inkişafının və qarşılıqlı əlaqələrinin tədqiqi, onların tarixi və mədəniyyətinin araşdırılması, eyni zamanda bu dillərdə yazılmış ədəbiyyatın və folklorun öyrənilməsi yer alır. Bu sahədə aparılan tədqiqatlar, Türk dünyasının tarixinin, mədəniyyətinin və dillərinin daha dərindən başa düşülməsinə kömək edir və onların qorunub saxlanması üçün əsas rol oynayır. Türkologiya elminin nailiyyətləri müxtəlif sahələrdə, o cümlədən təhsil, mədəniyyət, dil siyasəti və beynəlxalq əlaqələrdə geniş tətbiq olunur.
Qısacası, Türkologiya sadəcə Türk dillərinin öyrənilməsi deyil, Türk dünyasının bütün aspektlərini elmi metodlarla araşdıraraq ümumiləşdirməyə və başa düşməyə yönəlmiş kompleks və çoxşaxəli bir elm sahəsidir.