Şirləmə (f.i.şirləmək) sözü Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlənir. Birincisi, dənizdə, gölməçədə və ya digər su hövzələrində, səthin səpələnmiş hissələrinin, dalğaların yüngülcə və sürətlə hərəkət etməsi, "şirlənmə" kimi təsvir oluna bilər. Bu mənada şirləmə, sulu səthin incə dalğalanmaları, rüzgarın təsiri ilə yaranan kiçik dalğalar və ya suyun səthinə düşən hər hansı bir cismin yaratdığı xırda titrəyişlər kimi başa düşülə bilər. Misal üçün: "Gölün səthi yumşaq bir şirləmə ilə örtülü idi." və ya "Rüzgar gölün üzərində incə bir şirləmə yaratmışdı."
İkincisi isə, şirləmə, bəzən səthin hamarlığını, parlaqlığını ifadə etmək üçün də işlədilir. Bu mənada, söz bir şeyin parıldayan, hamar və səliqəli görünüşünü təsvir edir. Bu məna daha çox metaforik olaraq istifadə olunur və əşyanın fiziki xüsusiyyətləri ilə deyil, daha çox onun vizual təəssüratı ilə bağlıdır. Məsələn: "Yeni boyanmış divarların səthi şirləmə kimi parıldayırdı." və ya "Saçlarının şirləməsi onu daha gözəl göstərirdi." Bu mənada, şirləmə hamarlıq, parlaqlıq və gözəllik mənalarını özündə birləşdirir.
Şirləmə feildən törəmiş isimdir. "Şirləmək" feili isə hər iki mənada suyun və ya digər səthlərin hərəkətini, parıldamasını ifadə etmək üçün istifadə olunur. Etimalogiyasına gəldikdə, sözün mənşəyi dəqiq olaraq bilinməsə də, ehtimal ki, su səthinin dalğalanmasını, titreməsini ifadə edən kök bir sözündən törəmişdir. Suyun səthinin parıldayan görünüşü ilə əlaqələndirilməsi isə sonradan inkişaf etmiş bir məna ola bilər.