Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "pozdurma" sözü ümumiyyətlə "pozdurmaq" fellərinin isim formasından törəmiş olaraq qeyd olunur. Lakin bu tərif kifayət qədər geniş və dəqiq deyil. Daha dəqiq və geniş izaha ehtiyac var.
"Pozdurma" sözü, əsasən, qədim türk dillərindəki kök sözlərdən törəmişdir və "pozmaq", "xarab etmək", "məhv etmək" mənalarını əks etdirir. Ancaq bu mənalar kontekstdən asılı olaraq müxtəlif çalarlar ala bilər. Sözün əsas mənası, bir şeyin quruluşunun, bütövlüyünün, vəziyyətinin pozulmasıdır. Bu pozulma fiziki, mənəvi və ya sosial ola bilər.
Fiziki pozdurma: Bir binanın, əşyanın, mexanizmin sındırılması, dağıdılması, zədələnməsi. Məsələn: "Köhnə evin pozdurması çox vaxt apardı." burada pozdurma fiziki dağıntını ifadə edir.
Mənəvi pozdurma: Bir insanın ruhi vəziyyətinin, əxlaqının, nüfuzunun pozulması. Məsələn: "Onun şərəfini pozdurmağa heç kim cəsarət etməzdi." burada pozdurma, mənəvi tərəfi vurğulayır.
Sosial pozdurma: Bir qurumun, cəmiyyətin, qaydanın pozulması, dağıdılması. Məsələn: "Cəmiyyətin əsas dəyərlərinin pozdurması qəbuledilməzdir." burada isə sosial quruluşun pozulması nəzərdə tutulur.
Beləliklə, "pozdurma" sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişsə də, əsasında hər zaman bir şeyin pozulması, dağıdılması, məhv olması fikri dayanır. Sözün kökü ilə bağlı etimoloji tədqiqatlar daha dərin məna çalarlarını ortaya qoya bilər. Bundan əlavə, sözün dialektlərdəki işlənməsinin də araşdırılması mənasının daha tam şəkildə anlaşımasına kömək edə bilər.