Nəfbərdar sözü köhnə Azərbaycan dilinin zəngin leksikasına aid olub, əsasən fayda, mənfəət və xeyir əldə etmək mənasını ifadə edir. Etimalogiyasına nəzər salsaq, sözün iki əsas hissədən təşkil olunduğunu görürük: nəfb (ərəbcə نَفْع) və bərdar (farsca بردار). Nəfb "fayda, mənfəət, xeyir" mənasını verir. Bərdar isə "daşıyan, aparan, götürən" mənasını ifadə edir. Beləliklə, "nəfbərdar" sözünün tam mənası "fayda daşıyan, faydadan faydalanan, mənfəət qazanan" kimi təfsir edilə bilər.
Sözün istifadəsi əsasən köhnə yazılı mənbələrdə rast gəlinir. Müasir Azərbaycan dilində istifadə tezliyi azdır, lakin ədəbiyyat və tarixi mətnlərin tərcüməsində və ya köhnə üslubda yazılmış əsərlərdə işlədilə bilər. Sözün sinonimləri arasında "faydalanan", "xeyir görən", "mənfəət əldə edən", "qazanan" kimi sözlər göstərilə bilər, amma heç biri tam olaraq "nəfbərdar"ın ifadə etdiyi incə məna çalarlarını əks etdirmir.
Cümlə içərisində istifadəsinə nümunələr:
- "Bu layihədən yalnız nəfbərdarlar faydalanacaq." (Bu cümlədə "nəfbərdarlar" layihədən fayda əldə edənləri, mənfəət qazananları bildirir.)
- "O, öz işindən nəfbərdar olmağı bacardı." (Bu cümlədə "nəfbərdar olmaq" ifadəsi işindən fayda əldə etməyi, mənfəət götürməyi ifadə edir.)
- "Köhnə yazılarda nəfbərdar tacirlərin var-dövləti haqqında məlumatlar var idi." (Bu cümlədə "nəfbərdar tacirlər" ifadəsi ticarətdən fayda əldə edən, zəngin tacirləri bildirir.)
Yekun olaraq, "nəfbərdar" sözü köhnə, lakin mənalı bir sözdür. Onun təkcə "fayda görən" deyil, həm də bu faydanı qəsb etmədən, haqlı olaraq əldə edən şəxsi ifadə etdiyi düşünülə bilər. Sözün leksik sərvətimizdə yerini qoruması vacibdir və tarixi-ədəbi mətnlərin dərk olunmasında əhəmiyyətli rol oynayır.