Məğşuş sözü Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "qarma-qarışıq, hərcmərc, iğtişaşlı" kimi izah olunur. Lakin bu izah, sözün ifadə etdiyi çalarların hamısını tam əhatə etmir. Məğşuş, sadəcə olaraq "qarmaqarışıq" olmaqdan daha çox, nizam-intizamsızlığın, çaşqınlığın, xaotik vəziyyətin, bəzən də nəzarətdən çıxmış bir vəziyyətin ifadəsidir.
Sözün kökü, ehtimal ki, fars dilindən gəlir və dağınıqlıq, qarışıqlıq mənalarını daşıyır. Bu mənada, "məğşuş" sadəcə fiziki bir qarışıqlıq deyil, həm də mənəvi, sosial və ya siyasi bir iğtişaşın təsvirinə xidmət edə bilər. Məlumatlı oxucu üçün şəhərin darıxdırıcı küçələrindən fərqli olaraq, dəniz sahilinin canlılığı və həyəcanı ilə əlaqələndirilən bir "məğşuşluq" təsəvvürünü canlandıra bilər.
Misal olaraq verilən beyt ("Belə vilayəti dağıtsın Tarı; Ziyadə məğşuşdur Ərəs kənarı") də bu fikri dəstəkləyir. Burada "Ərəs kənarı"nın "məğşuş"luğu, sadəcə coğrafi bir qarmaqarışıqlıq deyil, həm də həyatın canlılığı, çoxluğu, çeşidliliyi və bəlkə də bir qədər nəzarətsizliyi ilə əlaqələndirilir. Tarın vilayəti dağıtması isə bu "məğşuşluq"un qarşı qütbünü, nizamlı, sakit bir vəziyyəti təmsil edir.
Yekun olaraq, "məğşuş" sözü, sadə lüğət təriflərinin xaricində, dərin poetik və məcazi anlamlar daşıyır. O, bir vəziyyətin çoxluğunu, qarışıqlığını, nəzarətsizliyini və hətta canlılığını ifadə edən zəngin bir sözdür.