Vıj sözü Azərbaycan dilində tək qalmış, kökü aydın olmayan bir sözdür. Lüğətlərdə əsasən "vıjıltı" ilə sinonim kimi qeyd olunsa da, "vıjıltı"dan daha spesifik bir səs təsvirini ifadə edir. "Vıjıltı" daha geniş bir səs kateqoriyasını əhatə edərkən, "vıj" daha çox nazik, iti, və tez-tez təkrarlanan bir səsi bildirir. Məsələn, küləyin incə bir şeydən keçərkən yaratdığı səs, bıçağın havada kəskin hərəkətindən yaranan səs, və ya elektrik qığılcımının çıxartdığı səs "vıj" kimi təsvir oluna bilər.
Fonetik cəhətdən "v" samitinin əvvəl gəlməsi və "j" samitinin mövcudluğu səsin yüksək tezliyə malik olduğunu, "ı" saitinin isə səsin nazikliyini vurğulayır. Sözün mənşəyinin türk dilləri içərisində tapılması ehtimalı azdır, çünki bu tip səs təsvirləri adətən onomatopoetik olub, hər dildə özünəməxsus formada ifadə olunur. Avropa dillərindəki oxşar səs təsvirləri ilə müqayisəli tədqiqatlar bu sözün mənşəyinin aydınlaşdırılmasına kömək edə bilər.
Cümlə içərisində "vıj" sözü əsasən feilin məchul növündə işlənir. Məsələn:
- Külək pəncərədə vıjlayırdı.
- Bıçaq havada vıjlayaraq fırlandı.
- Qığılcımlar vıjlayıb söndü.
Bu nümunələrdə göründüyü kimi, "vıj" sözü səsin yüksək tezliyini, iti və nazik xüsusiyyətini ön plana çıxarır. Həmçinin, bu sözün "vıjıldamaq", "vıjıldaq" kimi törəmələrinin olmaması, sözün istifadə dairəsinin məhdud olduğunu göstərir. Lüğət təriflərinin genişləndirilməsi üçün dilin canlı istifadəsini əhatə edən korpus dilçiliyi tədqiqatlarının əhəmiyyəti böyükdür.