Uzunqunc sifəti, əsasən, "quncları uzun olan", "uzun qunclu" mənasında işlənir. Lüğətlərdə sadəcə "uzunboğaz" sinonimi göstərilsə də, məna daha genişdir. "Qunc" sözü ayaqqabının, çəkmənin və ya oxşar ayaqqabılarının dilindən başlayan və ayağın ön tərəfini əhatə edən hissəsini ifadə edir. Beləliklə, "uzunqunc" sözü ayaqqabının qunclarının qeyri-adi dərəcədə uzun olmasını vurğulayır. Bu, yalnız vizual bir xüsusiyyət deyil, həm də ayaqqabının formasını, hətta bəlkə də rahatlığını təsir edən bir xüsusiyyətdir. "Uzunboğaz" sözü ilə müqayisədə daha konkret və daha az metaforikdir.
Misal olaraq verilən cümlədə ("[Səmədin] uzunqunc çəkmələri, qara göndən tikilmiş əlbisəsi və qoltuğundakı portfel hamının diqqətini cəlb etdi.") "uzunqunc" sifəti Səmədin çəkmələrinin görünüş xüsusiyyətini – qunclarının uzunluğunu – və bu xüsusiyyətin ümumi görünüşə təsirini önə çəkir. Sözün istifadəsi bədii üslubda diqqətəlayiq detalların verilməsinə, obrazın daha aydın təsvirinə xidmət edir. "Uzunqunc" sözü müasir Azərbaycan ədəbi dilində nadir hallarda istifadə olunsa da, dil tarixinin və xalq dialektlərinin tədqiqi üçün əhəmiyyətlidir.
Sözün etimologiyası ilə bağlı olaraq, "uzun" sözü aydın mənalıdır ("uzunluq" mənasını verir) və "qunc" sözünün mənşəyi türk dillərinin köhnə təbəqələrinə gedib çıxır. "Qunc" sözünün əsas mənası ayaqqabı hissəsini ifadə etməklə yanaşı, digər mənalarda da (məsələn, ağacın qabığı, dərinin bir hissəsi kimi) işlənə bilər, lakin "uzunqunc" sözü əsasən ayaqqabı ilə əlaqədar istifadə olunur. Sözün tərkibinin sadəliyi onun mənasının aydınlığına kömək edir.