Qunc sözü Azərbaycan dilində əsasən corab, çəkmə və ya digər ayaqqabılar üçün istifadə olunan bir termindir. Lüğətlərdə sadəcə "dizə qədər qalxan hissə" kimi tərif olunsa da, quncun mahiyyəti daha geniş və maraqlıdır. O, sadəcə ayaqqabının bir hissəsi deyil, həm də onun dizaynında, funksionallığında və hətta estetikasında mühüm rol oynayır.
Qunc, ayağın dizə yaxın hissəsini örtərək, həm istilik təmin edir, həm də ayaqqabının daha yaxşı oturmasına kömək edir. Uzunboğaz çəkmələrdə quncun hündürlüyü və forması çox müxtəlif ola bilər, bəzi hallarda dekorasiya elementləri ilə bəzədilir. Misal üçün, qunc hissəsi qalın toxunmuş yun parçadan ola bilər, nəticədə daha yüksək istilik izolyasiyası təmin olunur. Ya da nazik dəri və ya ipək materialdan hazırlanaraq daha zərif və şık bir görünüş yarada bilər.
Ədəbiyyatda qunc, əsərin məzmununu tamamlayan və obrazların xarakterini ifadə edən bir detal kimi istifadə olunur. Yuxarıdakı nümunədə olduğu kimi, "[Məstan bəy] çəkməsinin quncundan qamçısını çıxarıb, əlində fırlatma" cümləsində qunc, Məstan bəyin sürətli və qətiyyətli hərəkətlərini ifadə edir. Quncun yerləşməsi, materialı və hətta onun kirli və ya təmiz olması belə, ədəbi əsərlərdə obraz haqqında əlavə məlumat verə bilər.
Nəticə etibarilə, "qunc" sözü sadə bir termin olmaqdan daha çoxdur. O, ayaqqabının bir hissəsi olaraq funksional əhəmiyyət daşımaqla yanaşı, həm də estetik baxımdan əhəmiyyətlidir və ədəbi əsərlərdə obrazların xarakterizə olunması üçün istifadə oluna bilər. Onun mənası və əhəmiyyəti kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər.