Təriqətçi sözü Azərbaycan dilində geniş mənada müəyyən bir təriqətə mənsub olan şəxsi bildirir. Lakin bu izah kifayət qədər dəqiq deyil və sözün kontekstdən asılı olaraq fərqli çalarlarını əks etdirmir. Daha geniş və dəqiq bir izah təqdim etmək üçün sözün etimologiyasına və istifadəsinə nəzər salmaq lazımdır.
“Təriqət” sözü ərəb mənşəlidir (طريقَة - ṭarīqah) və “yol, üsul, metod” mənalarını verir. Bu mənadan irəli gələrək, “təriqət” dini, fəlsəfi və ya ictimai bir qrupun, məzhəbin əsas prinsiplərini, inanclarını, ibadət formalarını və həyat tərzinin xüsusiyyətlərini özündə əks etdirən sistemə də aid edilir. Beləliklə, “təriqətçi” sözü də bu sistemə dərindən bağlı olan, onun prinsiplərinə əməl edən və bu prinsipləri yaymağa çalışan şəxsi ifadə edir.
Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq müxtəlif çalarlar ala bilər. Məsələn, neytral kontekstdə “təriqətçi” sadəcə olaraq müəyyən bir təriqətə mənsub olan adam mənasını verir: "O, Sufi təriqətinə mənsub bir təriqətçi idi." Lakin bəzi hallarda söz mənfi konnotasiya daşıyaraq, öz təriqətinə həddindən artıq bağlı, bağnaz, tolerant olmayan, başqa inanclara və fikirlərə qarşı qərəzli və hətta düşmən olan şəxsi ifadə edə bilər: "O, öz təriqətçi baxışlarını hər kəsə qəbul etdirməyə çalışırdı." Bəzən isə “təriqətçi” sözü, bir qrupun siyasi və ya sosial hərəkatının fəal iştirakçısını ifadə etmək üçün də istifadə oluna bilər.
Nəticə olaraq, “təriqətçi” sözünün mənası kontekstdən və istifadə olunan tərzdən asılı olaraq dəyişir. Ancaq əsas mənası hər zaman müəyyən bir təriqətə bağlı olan şəxsi ifadə etməsidir. Sözün mənfi və ya müsbət konnotasiya daşıması isə cümlənin ümumi kontekstindən asılıdır.