Şirəpust (fars. شیرهپوش) sözü Azərbaycan dilində köhnəlmiş bir termindir və əsasən qədim məişət əşyalarını ifadə edir. Lüğətlərdə sadəcə "şirə çəkməyə məxsus tüklü dəri parçası" kimi izah olunsa da, bu tərif mənasının tamlığını əks etdirmir. Daha dəqiq ifadə etmək üçün, şirəpustun xüsusiyyətlərini və işlənmə üsulunu nəzərə almaq lazımdır.
Şirəpust, adından da göründüyü kimi, şirənin (meyvə, tərəvəz və ya digər bitki mənşəli mayenin) sıxılması və ya süzülməsi üçün istifadə olunan bir alətdir. Bu alət, adətən, heyvan dərisindən (əsasən keçi və ya qoyun dərisindən) hazırlanır və xüsusi bir texnologiya ilə emal olunaraq tüklü və ya nazik bir toxuma əldə edilir. Dəri üzərindəki tüklər şirənin süzülməsində kömək edir, eyni zamanda dərinin daha mənfi təsirlərə qarşı davamlı olmasını təmin edir. Şirəpustun ölçüsü və forması istifadə olunma məqsədindən asılı olaraq dəyişə bilər; bəzi hallarda kiçik bir parça, bəzi hallarda isə daha böyük bir tor kimi ola bilər.
Göstərilən nümunə cümlə ("Qıza bir darbalaq tuman geydirib, əlinə bir parça şirəpus verib gününü göy əsgiyə düyünlərdi") şirəpustun həm də kiçik bir ölçüdə, əl ilə işlənməyə yararlı bir alət olduğunu göstərir. Bu cümlədə şirəpustun konkret olaraq nəyin sıxılması üçün istifadə olunduğu aydın deyil, lakin kontekstə əsasən qızın gününü "göy əsgiyə" (yəni bir növ şərbətə və ya şirəyə) düyünləmək üçün şirəpusdan istifadə etdiyi ehtimal oluna bilər. Bu, şirəpustun ənənəvi həyat tərzinin tərkib hissəsi olduğunu göstərir.
Ümumiyyətlə, şirəpust sözü, köhnəlmiş olsa da, Azərbaycanın mədəni və tarixi irsini əks etdirən maraqlı bir leksik vahiddir. Onun daha geniş araşdırılması milli mədəniyyətimizin əşya tarixini öyrənmək üçün əhəmiyyətlidir.