Sözgötürməyən sifəti, əsasən, özünəinamının həddini aşmış, başqalarının fikirlərinə və rəylərinə əhəmiyyət verməyən, özünü hər şeydən üstün tutan insanları təsvir etmək üçün işlənir. Lüğətlərdə "məğrur", "mütəkəbbir", "dikbaş" kimi sinonimlərlə izah olunsa da, bu sözlərin hər birinin özünəməxsus konnotasiyası vardır. "Məğrur" daha çox öz qabiliyyətlərinə və əldə etdiklərinə görə his etdiyi üstünlük hissindən irəli gələn bir özünəinamı ifadə edir. "Mütəkəbbir" isə daha aqressiv bir özünəinam, başqalarına hörmətsizlik və onlara yuxarıdan aşağı baxma kimi mənfi əlamətləri əks etdirir. "Dikbaş" isə əsasən, qətiyyətli, inadkar və başqalarının sözünü dinləməyən davranışı ifadə edir. Sözgötürməyən isə bu üç sifətin ümumi mənasını əhatə edərək, başqalarının təkliflərinə, məsləhətlərinə və tənqidlərinə qarşı müqavimət göstərən, öz fikrində israr edən və başqalarının rəyinə əhəmiyyət verməyən bir davranışı bildirir.
Misal olaraq verilən "Səkinə ərinin özünüsevən, sözgötürməz bir adam olduğunu bilirdi. M.İbrahimov" cümləsində "sözgötürməz" sifəti ərinin öz fikirlərində israrlı, başqalarının fikirlərinə qulaq asmayan, öz iradəsinə uyğun davranan bir şəxsiyyət olduğunu ifadə edir. Burada "özünüsevən" sifəti ilə yanaşı işlənməsi də bu mənanı daha da gücləndirir. Sözgötürməyən sifətini işlədərkən kontekstin əhəmiyyəti böyükdür. Çünki bəzən qətiyyətli və öz prinsiplərinə sadiq olan bir şəxsiyyəti təsvir etmək üçün də istifadə oluna bilər, amma çox hallarda mənfi bir konnotasiya daşıyır.
Sözün etimologiyasına gəldikdə, "söz" və "götürmə" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "Götürmə" sözü burada "qəbul etmə", "dinləmə", "nəzərə alma" mənalarında işlənmişdir. Beləliklə, "sözgötürməyən" sözü əslində "başqalarının sözünü qəbul etməyən", "başqalarının fikirlərini nəzərə almayan" kimi tərcümə edilə bilər. Bu sözün mənasını daha dəqiq anlamaq üçün istifadə olunduğu cümləyə diqqət yetirmək lazımdır.