Sivriburunlu sifəti, əsasən, burnunun sivri və iti olmasını bildirən bir təsvir sözüdür. Lüğətlərdəki qısa izahı, sözün əhatə etdiyi mənanın genişliyini tam əks etdirmir. Daha geniş mənada, "sivriburunlu" sözü, yalnız burun formasına deyil, həmçinin bu formanın yaradığı ümumi görünüşə də işarə edir. Yəni, "sivriburunlu" sözünü işlədərkən, anlaşılmaq istənilən məna yalnız burnun iti və sivri olması ilə məhdudlaşmır, həm də bu xüsusiyyətin canlı və ya cansız varlığın ümumi görünüşünə, hətta xarakterinə də təsir etdiyini nəzərdə tutur.
Sözün mənşəyi açıqdır: "sivri" (iti, uzunsov və incə) və "burunlu" (burnu olan) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlib. "Burunlu" sözü əslində tam söz deyil, "burun" isimindən "-lu" əlavəsi ilə əmələ gəlmiş sifət şəkilçisidir. Bu quruluş bir varlığın "burun" xüsusiyyətinə malik olduğunu ifadə edir. "Sivriburunlu" sözünün fərqli cümlələrdə işlənməsi aşağıdakı kimi nümunə ilə göstərilə bilər:
Məsələn: "Sivriburunlu it, qoxunu tez tutdu." bu cümlədə "sivriburunlu" sifəti itə aiddir və onun burnunun forması ilə bağlıdır, eyni zamanda iti qoxu duyğusuna işarə edir. Başqa bir misal: "Sivriburunlu gəmi sürətlə irəliləyirdi." burada "sivriburunlu" gəminin formal xüsusiyyətini təsvir edir və onun sürətli hərəkətinə zəmində rol oynaya biləcəyini təsəvvür etməyə imkan verir.
Beləliklə, "sivriburunlu" sözü sadəcə bir anatomik təsvir deyil, həm də o varlığın xarakteristikası və davranışına işarə edə bilən bir ifadədir. Sözün kontekstə bağlı olaraq fərqli nüanslar daşıya bilməsi onun dilin ifadə imkanlarını genişləndirən əsas xüsusiyyətlərindəndir.