Şişburun sifəti, əsasən, burnunun ucu iti və nazik olan şəxslər üçün istifadə olunur. Lüğətlərdəki "iti, nazik" ifadəsi mənanın tam əhatəsini vermir. Çünki "şişburun" sadəcə burnun forma xüsusiyyətlərini deyil, həm də ümumi görünüşə, hətta şəxsin xarakterinə dair müəyyən bir təəssürat yaradır.
Terminoloji baxımdan "şiş" sözünün bu kontekstdəki istifadəsi paradoksal görünə bilər. Çünki "şiş" geniş, şişkin mənasını verir. Lakin burada "şiş" mənası "uzun, nazik, ucu iti" mənasında işlənir. Bu isə məcazlı istifadəyə işarədir. "Şiş" sözünün əsas mənasından uzaqlaşaraq, burnun forması barədə özünəməxsus bir təsvir yaradır. Yəni, burun o qədər uzanmış və itidir ki, bu da “şişmiş” kimi bir təəssürat yaradır.
Misalların təhlili də bunu təsdiq edir. "Şişburun oğlan" ifadəsi sadəcə burnunun formasını deyil, oğlanın ümumi görünüşünü, hətta uşaqlığı ilə bağlı müəyyən təəssüratı ifadə edə bilər. "Direktor iri göz, şişburun bir adamdı" cümləsində isə "şişburun" sözü direktorun ümumi portretinin bir detalı kimi işlənir. Bu detal digər xüsusiyyətlərlə ("iri göz") birlikdə direktorun xarakteri, hətta bəlkə də qəribə görünüşü barədə məlumat verir. Burada "şişburun" yalnız bir morfoloji təsvir deyil, eyni zamanda şəxsiyyətin ədəbi təsvirində istifadə olunan bir üslubdur.
Beləliklə, "şişburun" sözünün tam mənasını yalnız "burnunun ucu iti, nazik" kimi tərif etmək qeyri-kafidir. Bu söz məcazlı istifadəyə malikdir və burnun forması ilə yanaşı, ümumi görünüşü, hətta xarakteri barədə də məlumat verir. Kontekstdən asılı olaraq ifadənin emosional rəngi də dəyişə bilər – həm müsbət, həm də mənfi konnotasiyalar daşıya bilər.