Seyrəksaqqallı sifəti, əsasən, saqqalın sıxlığına və miqdarına aid olaraq istifadə olunur. "Seyrək" sözü azlıq, nadirlik, sıx olmamanı ifadə edir. Beləliklə, "seyrəksaqqallı" saqqalının tükcülüyünün az, nadir və sıx olmayan, yəni aralı-aralı bitən olduğunu bildirir. Saqqalın tam olmaması deyil, onun qalın və sıx olmaması mənasını verir. Bu, saqqalın bəzi hissələrinin olmaması demək deyil, sadəcə olaraq tüklərin azlığından, aralı-aralı bitməsindən irəli gəlir. Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq bir qədər dəyişə bilər. Məsələn, bir şəxsin "seyrəksaqqallı" olması gəncliyini, yaşını və ya hətta sağlamlıq vəziyyətini xatırlada bilər.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "seyrək" sözü türk dillərindən gələrək azlıq, nadirlik mənasını daşıyır. "Saqqal" sözü isə fars mənşəli olub, kişinin çənə və yanaqlarında bitən tükləri ifadə edir. Beləliklə, "seyrəksaqqallı" sözü iki mənşəli leksik vahidin birləşməsindən əmələ gəlmiş mürəkkəb bir sifətdir.
Misallar:
- O, seyrəksaqqallı bir kişi idi.
- Seyrəksaqqallı cavan oğlan əlindəki qəhvə fincanını əzmlə yerə qoydu.
- Qoca kişi, əvvəlki illərdən fərqli olaraq, indi tamamilə seyrəksaqqallı idi.
- [Nəbi Həcərə:] Bəs seyrəksaqqal Sarımsaqoğlunu unutmusanmı? - Bu cümlədə isə "seyrəksaqqal" sözü Sarımsaqoğlunun saqqalının sıx olmadığını bildirir, eyni zamanda, bir qədər də məzəli, təsviri təsvir kimi istifadə olunur. Şəxsin xarakterini və ya görünüşünü vurğulayır.
Qeyd etmək lazımdır ki, "seyrəksaqqallı" sözü ədəbi üslubda az istifadə olunan bir sözdür və daha çox danışıq dilində rast gəlinir.