Samuray (侍) sözü yapon mənşəli olub, "xidmətçi" və ya "qulluqçu" mənasını verən "saburau" (仕らう) feildən törəmişdir. Feodal Yaponiya dövründə (1185-1868) bu termin imtiyazlı hərbi zadəgan sinfinə mənsub olan döyüşçüləri ifadə edirdi. Onlar şoqunlara və ya digər yüksək rütbəli feodallarına xidmət edir, əvəzində torpaq və ya digər imtiyazlar alırdılar.
Samuraylar sadəcə olaraq döyüşçü deyildilər; onlar müəyyən bir əxlaq kodeksinə, buşidoya (武士道 – "döyüşçünün yolu") riayət edirdilər. Bu kodeks şərəf, sadiqlik, cəsarət, mərdlik, özünə nəzarət və sədaqəti ön plana çəkirdi. Samurayın həyatı yalnız döyüş meydanında deyil, həm də gündəlik həyatında bu prinsiplərə uyğun yaşamağı tələb edirdi. Onlar qılınc sənətinə (kendoyu), atçılığa, ox atmağa və digər döyüş sənətlərinə yiyələnmiş, yüksək səviyyədə təlim keçmiş döyüşçülər idilər.
Müasir dövrdə "samuray" sözü ümumiyyətlə cəsur, qəhrəman, şərəfli və özünə güvənən insanları ifadə etmək üçün işlədilir. Məsələn, "O, həqiqi bir samuray kimi mübarizə apardı" kimi cümlələrdə samurayın cəsarət və şərəf kimi xüsusiyyətləri vurğulanır. Lakin bu müasir istifadə, tarixi mənasından fərqli olaraq, daha çox metaforik xarakter daşıyır.
Qısaca olaraq, "samuray" sözü sadəcə bir "hərbi döyüşçü" mənasından daha çox şey ifadə edir. O, tarixi, sosial, mədəni və əxlaqi bir konteksti əks etdirərək, feodal Yaponiyanın ictimai quruluşunun və buşido fəlsəfəsinin ayrılmaz bir hissəsini təmsil edir.