Rentgenoskopiya [rentgen + yun. skopeo – baxıram] termini rentgen şüalarının köməyi ilə qeyri-şəffaf cisimlərin daxili quruluşunun təsvir edilməsi və tədqiq edilməsi üsulunu ifadə edir. Termin iki əsas komponentdən ibarətdir: "rentgen", alman alimi Vilhelm Konrad Rentqenin kəşf etdiyi elektromaqnit şüalanmasının adından götürülmüşdür və "skopeo" isə qədim yunan sözü olub "baxmaq", "müşahidə etmək" mənalarını verir. Beləliklə, rentgenoskopiya, əslində, rentgen şüaları ilə "baxmaq" deməkdir.
Rentgenoskopiya, əsasən tibbdə istifadə olunur və müxtəlif orqan və toxumaların, həmçinin sümüklərin daxili quruluşunun öyrənilməsinə imkan verir. Bu metod, sümük sınıqlarının, şişlərin, xarici cisimlərin və digər patoloji dəyişikliklərin aşkarlanması üçün geniş tətbiq olunur. Rentgenoskopiya prosedurunda, rentgen şüaları bədəndən keçərək arxasındakı detektora düşür və alınan görüntü ekranda gerçək zamanlı rejimdə müşahidə olunur. Bu, həkimlərə müayinə olunan obyektin hərəkətini müşahidə etmək və dəqiq diaqnoz qoymaq imkanı verir.
Terminin mənasını daha da genişləndirərək deyə bilərik ki, rentgenoskopiya sadəcə tibb sahəsi ilə məhdudlaşmır. Texnologiyanın inkişafı ilə birlikdə rentgen texnologiyası sənaye, materialşünaslıq, arxeologiya və digər sahələrdə də qeyri-məhv edən yoxlama metodları kimi istifadə olunur. Məsələn, metaldan hazırlanmış hissələrin daxili qüsurlarının aşkarlanması, qədim əsərlərin tədqiqi, baqajların təhlükəsizlik yoxlaması kimi sahələrdə rentgenoskopiyadan geniş istifadə olunur. Bu halda, rentgenoskopiya sözü həmin obyektlərin rentgen şüaları ilə tədqiq olunması üsulunu ifadə edir.
Qısaca olaraq, rentgenoskopiya, rentgen şüaları vasitəsilə qeyri-şəffaf cisimlərin daxili quruluşunun real vaxt rejimində öyrənilməsi və tədqiq edilməsi üsuludur, tibbdən kənarda da geniş tətbiq sahəsinə malikdir.