Poloves sözü Azərbaycan dilində tarixi-etnoqrafik bir termin olaraq işlənir və iki əsas mənaya malikdir:
Birinci məna: Poloveslər, tarixi mənbələrdə tez-tez rast gəlinən, Orta əsrlərdə Şərqi Avropa çöllərində yaşamış türk mənşəli bir tayfa birliyidir. Bu birlik müxtəlif qıpçaq qəbilələrini özündə birləşdirirdi. Onların etnik tərkibi və mənşəyi haqqında müxtəlif fikirlər mövcuddur, lakin ümumiyyətlə qəbul edilən fikir onların əsasən qıpçaq kökünə malik olmasıdır. Qıpçaq dilinin müxtəlif şivələri danışırdılar və nüfuzları X əsrdən başlayaraq XIII əsrə qədər geniş əraziləri əhatə edirdi. Poloveslər köçəri həyat tərzi sürər, maldarlıqla məşğul olardılar və həm də əkinçiliklə məşğul olan əhalini qarət edirdilər.
İkinci məna: Poloves sözü həm də həmin tayfaya mənsub olan şəxsi bildirir. Yəni, “poloves” sözü həm kollektiv (tayfa), həm də individual (tayfa üzvü) mənada işlədilə bilər. Məsələn: "Tarixi mənbələrdə Poloveslərin güclü atlı dəstələri haqqında məlumatlar verilir" (kollektiv məna) və ya "Bir poloves əsgəri düşməni öldürdü" (individual məna).
Etimologiya: Sözün etimologiyası tam aydın deyildir. "Poloves" sözünün mənşəyi haqqında müxtəlif nəzəriyyələr mövcuddur. Bəzi tədqiqatçılar onu türk dillərindəki "düzən", "çöl" mənalı sözlərlə əlaqələndirir. Digər tədqiqatçılar isə onu qıpçaq dilinin özündən götürülmüş bir termin kimi qiymətləndirir.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
- Knyazlar Poloveslərlə mübarizə aparırdılar.
- Orta əsrlər tarixçiləri Poloveslərin hərbi qüdrətindən bəhs edirlər.
- Bu qədim sikkə bir poloves hökmdarına məxsus idi.
- Qıpçaqlar, yəni Poloveslər, geniş bir ərazidə yaşayırdılar.