Oxluq (is.) – Birinci mənası olaraq, ox qayrılmaq üçün istifadə edilən alət və ya materialdır. Bu kontekstdə, “oxluq” adətən möhkəm və elastik bir ağac növünə aiddir, oxun hazırlanması prosesində, əsasən oxun gövdəsini düzəltmək və ya onu bərkidmək üçün istifadə olunur. “Oxluq ağacı” ifadəsi bu mənanı daha da aydınlaşdırır. Beləliklə, oxluq sadəcə bir “ağac” deyil, xüsusi xüsusiyyətlərə malik, ox istehsalı üçün əlverişli bir ağac növüdür. Bu xüsusiyyətlərə onun möhkəmliyi, elastikliyi, yüngüllüyü və asan işlənməsi daxildir. Müxtəlif regionlarda oxluq üçün fərqli ağac növləri istifadə edilə bilər, amma ümumi xüsusiyyətləri eyni qalır.
İkinci mənası isə, tarixi və ədəbi kontekstdə, oxların saxlandığı yerə, yəni ox qutusuna, ox dəstəsinə və ya ox anbarına işarə edə bilər. A. Şaiq tərəfindən verilən misalda, “şah oxluqdan bir ox alıb yaya qoyur” cüməsində “oxluq” məhz bu mənada işlənib. Bu mənada “oxluq” daha çox bir məkan və ya qab kimi təsəvvür edilir, içərisində bir neçə oxun saxlanıldığı bir yer.
Ümumiləşdirərək deyə bilərik ki, “oxluq” sözünün iki əsas mənası mövcuddur: 1) Ox hazırlamaq üçün istifadə olunan material (ağac) və 2) Oxların saxlandığı yer. Hər iki məna tarixi və mədəni kontekstdə, oxatma sənəti ilə bağlı olaraq istifadə edilir. Sözün mənşəyi türk dillərindən gəlir və “ox” sözü ilə bağlıdır, “luq” şəkilçisi isə əşya, yer və ya vasitə mənasını ifadə edir.