Naməhrəm sözü farsca "na…" (in¬kar edən, mə'nəvi olaraq mənfi məna ifadə edən prefiks) və ərəbcə "məhrəm" (əqrəba, qohum, yaxın) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Beləliklə, sözün etimologiyası “yaxın qohum olmayan”, “qohumluq əlaqəsi olmayan” mənasını ifadə edir. Lakin İslam dini kontekstində sözün mənası daha spesifik və məhdudlaşdırılmışdır.
İslam fiqhində naməhrəm, qadının nigah bağlamadığı və ya qohumluq əlaqəsinin müəyyən qədər yaxınlığını təmin etməyən, onunla dini cəhətdən qohumluq əlaqəsi olmayan kişi, yaxud kişinin dini normalar baxımından görməyə, toxunmağa və tək qalmağa ixtiyarı olmayan qadındır. Bu məhdudiyyət, qadının iffətinin və cəmiyyətin əxlaqi normalarının qorunması məqsədi daşıyır. Naməhrəmlik anlayışı, qadın və kişilər arasındakı münasibətlərin tənzimlənməsi, əxlaqsızlıq hallarının qarşısının alınması üçün İslam hüququnda əsas rol oynayır.
Naməhrəmlik anlayışı fərqli mədəniyyətlərdə və müxtəlif İslam məzhəblərində fərqli şəkildə təfsir olunsa da, əsas prinsiplər oxşardır. Məsələn, bir qadın üçün naməhrəm olan kişilərlə tək qalmaq, onlarla xüsusi söhbətlər aparmaq, tək qalmağı tələb edən vəziyyətlərdə işləmək və sair hərəkətlər dini baxımdan məsləhət görülmür. Bu məhdudiyyətlər qadının şərəfini və cəmiyyətin əxlaqi dəyərlərini qorumaq məqsədi daşıyır.
Cümlədə nümunələr:
- O, öz naməhrəmləri ilə ünsiyyətini minimuma endirməyə çalışırdı.
- İslamda naməhrəmlə tək qalmaq qadağandır.
- Qız naməhrəmlərinin yanında özünü rahat hiss etmirdi.