Müdaraçı sifəti, əsasən, "müdarə etmək" felləsindən törəmiş bir söz olub, qarşı tərəfin xoşuna gəlmək, onu razı salmaq məqsədilə zahiri olaraq dostluq, mehribanlıq nümayiş etdirən, üzə gülən, lakin əslində içdən belə olmayan insanı ifadə edir. Lüğətlərdə sadəcə "özünü zahirdə dost göstərən, üzə gülən" kimi tərif edilməsi, bu sözün mənasının tam dolğunluğunu əks etdirmir.
Müdaraçı insan, həqiqi hisslərini gizlətmək, məqsədinə çatmaq üçün müəyyən bir rol oynayır. O, dalaşmaqdan, açıq münaqişədən çəkinərək, sözləri və davranışları ilə müəyyən bir məsafə saxlayır. Sözün kökünə (müdarə) baxdıqda, "özünü saxlamaq, səbr etmək, dözmək" mənalarının da müdaraçı şəxsin xarakterinə uyğun gəldiyini görərik. Belə şəxs hər zaman əsl niyyətlərini açıq şəkildə bildirmir, əksinə, ehtiyatlı və hesablanmış davranış sərgiləyir.
Misal olaraq verilən "Bir müdaraçı hərifdir o, inan; Yardım olmaz bizə hər alçaqdan" beytində müdaraçı sözü, yalançı dostluq edən, məkrli və etibarsız bir rəqibi təsvir etmək üçün işlədilib. Şair, bu şəxsin zahiri dostluğunun arxasında gizlənən pis niyyətlərə işarə edərək, ondan kömək gözləməyin axmaqlığını vurğulayır. Burada "müdaraçı" sözü, yalnızca üzə gülən deyil, həm də məkrli, xain və etibarsız olma mənasını da ehtiva edir.
Müxtəlif kontekstlərdə "müdaraçı" sözünün işlənməsi dəyişə bilər. Məsələn, diplomatik münasibətlərdə istifadə edildikdə, müəyyən bir məsələdə həll tapmaq üçün səbr və dözümlülük göstərən şəxsi ifadə edə bilər. Ancaq ümumi mənada bu söz daha çox məkrli, yalançı və etibarsız şəxsləri təsvir etmək üçün işlənir.