Mövcibincə sözü köhnəlmiş bir qoşma söz olub, "görə", "əsasən", "binaən" mənalarında işlənir. Əslində, farsca "موجب" (mŏvcub) sözündən törəmişdir ki, bu da "səbəb", "əsas", "bəhanə" mənalarını verir. "-incə" isə Azərbaycan dilindəki "-ə görə", "-ə əsasən" kimi qoşmaların quruluşuna bənzər bir əlavədir. Beləliklə, "mövcibincə" sözü bir əməlin, qərarın və ya hadisənin əsasının, səbəbinin nə olduğunu göstərir.
Misal olaraq verilən cümlədə ("[Şah:] Qoşunun … məvacibi qibleyialəmin fərmanı mövcibincə və mənim imzam ilə vilayətlərin mədaxilindən həvalə olunur") şah qoşunun maaşının ödənilməsinin əsasının (mövcibincə) qübbəyialəmin (yəni, şahın özü, yaxud yüksək rütbəli bir şəxsin) fərmanı və özünün imzası olduğunu bildirir. Yəni, maaşın verilməsi bu iki əsas üzərində qurulur. Bu cümlədə "mövcibincə" "görə" və ya "əsasən" kimi sözlərlə tamamilə eyniləşdirilə bilməz, çünki daha çox formal və rəsmi bir səbəb-nəticə əlaqəsini ifadə edir.
Digər nümunələr vermək üçün "mövcibincə" sözü müxtəlif cümlələrdə necə işlənə biləcəyini göstərək:
- Qanun mövcibincə, hər kəs öz hüquqlarını bilməlidir. (Qanuna əsasən, hər kəs öz hüquqlarını bilməlidir.)
- Əmr mövcibincə, əsgərlər dərhal hərəkətə keçdilər. (Əmrə görə, əsgərlər dərhal hərəkətə keçdilər.)
- Saziş mövcibincə, tərəflər öhdəliklərini yerinə yetirməlidirlər. (Sazişə əsasən, tərəflər öhdəliklərini yerinə yetirməlidirlər.)
Göründüyü kimi, "mövcibincə" sözü rəsmi və ya ədəbi üslubda daha çox işlənir və müasir Azərbaycan dilində nadir hallarda rast gəlinir. Ancaq tarixi mətnləri başa düşmək üçün bu sözün mənasını bilmək vacibdir.