Mədədkarlıq (köhnə üslubda işlənən söz) kömək etmə, yardım göstərmə və imdada yetişmə hərəkətlərini əhatə edən bir anlayışdır. Bu, sadəcə fiziki kömək mənasını daşımaqla yanaşı, həm də maneələrin aradan qaldırılması, çətinliklərin öhdəsindən gəlməkdə göstərilən mənəvi dəstək, ruhən gücləndirmə və hətta qoruma kimi daha geniş mənaları da özündə cəmləşdirir.
Mədədkarlıq, köhnə Azərbaycan dilinin zəngin leksikasının bir parçası olaraq, müasir dövrdə "kömək", "yardım", "dəstək" kimi sözlərlə sinonim olsa da, bu sözlərin ifadə etdiyi mənanın daha qədim və ehtimal ki, daha dərin bir kökünə işarə edir. "Mədəd" kökü özündə müəyyən bir ehtiyacı, tələbi, çətin vəziyyəti və bu vəziyyətdən çıxış yolunu nəzərdə tutur. Beləliklə, mədədkarlıq yalnız bir hərəkət deyil, həm də ehtiyacı görən, tələbi anlayan və ona cavab verən bir münasibətin, insaniyyətin təzahürüdür.
Tarixi mənbələrə nəzər salsaq, mədədkarlığın qəhrəmanlıq əsərlərində, xalq nağıllarında və dastanlarda tez-tez rast gəlindiyini görərik. Qəhrəmanlar bir-birinə mədədkarlıq göstərir, birgə çətinliklərin öhdəsindən gəlirlər. Bu mənada mədədkarlıq yalnız fərdi deyil, həm də kollektiv bir dəyər, birgə yaşamağın və bir-birinə arxa durmağın əsasını təşkil edir.
Müasir Azərbaycan dilində az işlənsə də, mədədkarlıq sözü özünün tarixi dərinliyi və ifadə etdiyi zəngin məna ilə dilimizin mədəni irsinin vacib bir hissəsidir. Onun yenidən ədəbiyyatda və gündəlik nitqdə istifadəsi dilimizin zənginliyini qorumaq və ədəbi üslubun çeşidliliyini artırmaq baxımından əhəmiyyətlidir.