Lüğablı sifəti, əsasən, maye və ya yarı maye maddələr üçün istifadə olunur və bu maddələrdə lüğabın (selik, yapışqan maddə) olması və ya onunla qarışıq olması mənasını verir. Daha dəqiq desək, lüğablı bir şey əl ilə toxunduqda yapışqan, selikli və ya sürüşkən bir toxunma hissi verir. Bu yapışqanlıq, maddənin tərkibindəki lüğabın miqdarı ilə müəyyən olunur; lüğab miqdarı artdıqca yapışqanlıq da artır.
Lüğablı sözü, sadəcə "selikli" olmaqdan daha geniş məna daşıyır. "Selikli" daha çox bioloji mayelərlə əlaqələndirilərkən, "lüğablı" daha geniş bir kontekstdə, məsələn, yapışqan maddələr, qatranlar və ya digər selikli, lakin mənşəcə bioloji olmayan maddələr üçün də istifadə edilə bilər. Məsələn, bir bitkinin yapışqan şirəsi "lüğablı" adlandırıla bilər, ancaq "selikli" adlandırmaq o qədər də uyğun olmaz.
Lüğablı sözünün maraqlı tərəfi onun köhnə Azərbaycan dilindən gəlməsidir və dilin zəngin leksikasını əks etdirir. Bu söz, sadəcə bir maddənin xassəsini təsvir etməklə yanaşı, həm də tarixi-lingvistik bir əhəmiyyət daşıyır. "Lüğab" sözünün özü də maraqlıdır, çünki bu söz həm selik, yapışqan, həm də bəzi bitkilərin şirəsini ifadə edə bilir. Beləliklə, "lüğablı" sözü, yalnız bir anlayışı deyil, eyni zamanda dilin tarixini və inkişafını əks etdirən bir tarixi-mədəni irsdir.