Loqarifmləmə, riyaziyyatda ədədin loqarifmini tapmaq prosesidir. Yəni, verilmiş ədədin hansı əsasda verilmiş dəyərə qaldırılması lazım olduğunu tapmaq əməliyyatıdır. Bu, eksponent funksiyanın tərs əməliyyatıdır. Əgər bx = a olarsa, onda loqarifmləmə x = logba kimi yazılır, burada "b" əsas, "a" isə antiloqarifm adlanır.
Daha dəqiq desək, loqarifmləmə bir ədədin başqa bir ədədə nisbətini eksponent funksiyadan istifadə edərək ifadə etmək üsuludur. Məsələn, 1000 ədədinin 10 əsasında loqarifmi 3-dür, çünki 103 = 1000. Bu, 1000 ədədinin 10-un 3-cü qüvvəti olduğunu göstərir. Loqarifmləmə, böyük ədədlərlə işləməyi asanlaşdırır və çoxalma, bölmə əməliyyatlarını toplama və çıxma əməliyyatlarına çevirir.
Loqarifmləmənin tarixi 17-ci əsrə, Con Nepierin kəşfinə gedib çıxır. O, astronomik hesablamaları asanlaşdırmaq üçün loqarifmləri ixtira etmişdir. Loqarifmləmənin ixtirası elmi və texnoloji inkişafda böyük rol oynamış, mürəkkəb hesablamaları sadələşdirmiş və sürətləndirmişdir. Müasir riyaziyyatda, fizika, kimya, mühəndislik və digər sahələrdə geniş istifadə olunur.
Maraqlı bir fakt kimi, loqarifmləmənin təsiri həyatımızın bir çox sahəsində görünür: səs şiddətinin ölçülməsindən (desibel), zəlzələlərin gücünün ölçülməsindən (Rixtər şkalası) tutmuş, kompüter elmindəki algoritmlərin effektivliyinin qiymətləndirilməsinə qədər loqarifmləmə geniş tətbiq olunur. Onlar mürəkkəb hadisələri daha aydın və sadə şəkildə anlamağımıza kömək edir.