Lırçıldama sözü, "lırçıldamaq" felindən törəmiş bir isimdir. Sadəcə olaraq "lırçıldamaq" hərəkətinin nəticəsi və ya həmin hərəkətin özünü ifadə edir. Lakin bu izah, sözün əhatə etdiyi mənaları tam əks etdirmir. Lırçıldama, yalnız quş səslərinin təqlidinin deyil, həm də ümumiyyətlə, incə, xoş və ya melodik olmayan səs-küyün, nəğmənin, fitin və ya digər oxşar səslərin təsvirində işlədilə bilər.
Daha dəqiq desək, lırçıldama, bəzən bir az səssiz, bəzən isə daha dolğun, ancaq heç də peşəkar musiqi ifasına bənzəməyən bir səs ifadəsidir. Bu, quşların, uşaqların, ya da bir insanın məlum səbəbdən öz-özünə və ya səssiz bir şəkildə nəğmə oxuması, fit çalması, və ya müəyyən səslər çıxarması kimi təsəvvür edilə bilər. Mühüm olan, səsin keyfiyyətinin xoş və ya mükəmməl olmamasıdır. Lırçıldama, daha çox təsadüfi, spontan və təbii bir səs ifadəsini ifadə edir.
Lırçıldamanın mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər. Məsələn, "quşların lırçıldaması" ilə "uşağın lırçıldaması" arasında fərq var. Birinci halda, təbiətin səsinə istiqamətlənmiş bir təsvir əldə edirik, ikincisi isə, uşağın oynaq, və ya düşüncəli bir halının təsviridir. Beləliklə, lırçıldama sözü, həm təbiət səslərini, həm də insan davranışlarını təsvir etmək üçün rəngarəng və ifadəli bir vasitədir.
Maraqlı bir fakt olaraq, "lırçıldama" sözünün sinonimləri, məsələn, "fit çalığı", "nəğmə oxuma", "vızıldama" kimi sözlər, bəzən lırçıldama sözünün ifadə etdiyi incəliyi və təsadüfi xarakterini tam əks etdirə bilmirlər. Lırçıldama, bu sözlərdən daha çox səs tonunun özünəməxsus incəliyinə və təbiiliyinə işarə edir.