Lırçıldamaq (f.): Bu feil, həm canlı, həm də cansız varlıqlardan çıxan incə, səssiz, titrəyən və tez-tez təkrarlanan səsə aiddir. Sadəcə "lırçıltı səsi vermək" və ya "lırçıltı səsi çıxarmaq"dan daha çox məna ehtiva edir. Lırçıldamaq, bir növ, ətraf mühitə yayılan nazik, incə bir musiqi kimi də qəbul edilə bilər. Bu səs, quşların nəğməsindən fərqli olaraq, daha az melodik, daha çox titrəyən və müəyyən bir ritmi olmayan, lakin dinləyənə müəyyən bir duyğu – məsələn, sakitlik, rahatlıq və ya hətta qəribəlik hissi verən bir səsdir.
Məlumat üçün deyək ki, lırçıldayan səslər müxtəlif mənbələrdən qaynaqlana bilər. Məsələn, nazik bir bulaq, üzərindən yüngül külək əsən ağac yarpaqları, ya da elektrik telləri arasında yaranan kiçik elektrik boşalmaları lırçıldayan səsə bənzər səslər yarada bilər. Hətta bəzi heyvanlar – xüsusilə də kiçik məməlilər və quşlar – lırçıldamağa bənzər incə səslər çıxarırlar. Lırçıldamaq hər zaman xoş və xoşagəlməz bir səs kimi qəbul olunmur; bəzən bu səs narahatlığa, qorxuya səbəb olan bir şeyin əlaməti ola bilər.
Beləliklə, "lırçıldamaq" feili, sadə bir səs təsviri deyil, daha çox bir əhval-ruhiyyə, bir atmosfer ifadə edən poetik və təsviri bir ifadədir. O, həm səsin xüsusiyyətlərini, həm də səsin yarada biləcəyi duyğu və təəssüratları əhatə edir.