Ləlimə sözü, "ləlimək" fellərinin məsdərindən törəmiş bir isimdir. Əsas mənası, bir şeyin çox incə, nazik və həssas bir şəkildə hərəkət etməsi və ya sallanması deməkdir. Misal olaraq, nazik bir budaqın küləkdə ləliməsi, ya da ipəyin havada ləliməsinə istinad edə bilərik. Bu hərəkət, dərin bir əsaslılığa əsasən deyil, əksinə, yüngüllük və həssaslıqla xarakterizə olunur.
Lüğətlərdə sadəcə "ləlimək" felinin məsdəri kimi izah edilməsi, sözün ifadə etdiyi poetik və incə mənaları tam əks etdirmir. Ləlimə, sadecə bir fiziki hərəkəti deyil, həm də bir vəziyyəti, bir duyğunu və ya bir atmosferi təsvir edə bilər. Müsəlman ədəbiyyatında ləlimə, ruhun və ya qəlbin həssaslığını, təravətini, daxili bir titrəməni ifadə etmək üçün istifadə oluna bilər. Misal üçün, "qəlbində bir ləlimə hiss etdi" ifadəsi, insanın daxilindəki həyəcan və ya həssaslığın incə bir ifadəsidir.
Ləlimənin mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilsə də, hər zaman yüngüllük, həssaslıq və incəlik anlamlarını özündə saxlayır. Bu söz, ədəbi əsərlərdə şairanə bir təsvir yaratmaq üçün, təbiətin və ya insan hisslərinin zərifliyini vurğulamaq məqsədilə istifadə olunur. Beləliklə, ləlimə, sadə bir lüğət mənasından daha geniş bir məna daşıyaraq, ədəbi dilin zənginliyini nümayiş etdirən bir söz kimi qəbul edilə bilər.
Ümumiyyətlə, ləlimə sözü, Azərbaycan dilinin poetik imkanlarını əks etdirən, həssaslıq və zərifliyi vurğulayan bədii bir ifadədir və sadəcə bir hərəkətin adı deyil, daha dərin və incə mənalar daşıyır. Onun ədəbiyyatda istifadə tezliyi, bu sözün dilin zənginliyini artırdığını göstərir.