Laxta – qan damarlarının zədələnməsi nəticəsində bərkiyib qatılaşmış qan kütləsidir. Bu proses, qanın laxtalanma sisteminin aktivləşməsi ilə baş verir və orqanizmin özünü qanaxmadan qorumasının təbii bir mexanizmidir. Laxta əmələ gəlməsində trombositlər və müxtəlif laxtalanma faktorları mühüm rol oynayır. Proses əsasən fibrin zülalının yaranması və fibrin liflərinin bir-birinə yapışması ilə nəticələnir, bu da qanın maye haldan jeləbənzər vəziyyətə keçməsinə səbəb olur.
Laxta əmələ gəlməsi həm faydalı, həm də zərərli ola bilər. Kiçik zədələnmələr zamanı laxtanın əmələ gəlməsi qanaxmanı dayandırmaqda həyati əhəmiyyət daşıyır. Lakin, böyük damarların tıxanmasına səbəb olan laxtalar (tromboemboliyalar) ürək-damar xəstəliklərinə, məsələn, infarkt və insultlara səbəb ola bilər. Həmçinin, qan laxtaları əməliyyatlardan sonra, müxtəlif xəstəliklərdə və ya hərəkətsiz həyat tərzi sürənlərdə də əmələ gələ bilər.
Tibb elmində qan laxtasının əmələ gəlməsi və onun qarşısının alınması geniş tədqiq olunur. Müxtəlif antikoaqulyant preparatlar (qan qatılaşmasının qarşısını alan dərmanlar) və trombolitik preparatlar (artıq əmələ gəlmiş laxtaları həll edən dərmanlar) laxtaların əmələ gəlməsinin və onun yaratdığı mənfi təsirlərin azaldılması üçün istifadə olunur. Qan laxtalarının təhlili və müalicəsi həkimlərin vacib vəzifələrindən biridir.
Ədəbiyyatda "laxtalar" ifadəsi, məsələn, "bığlarının kənarında qan laxtası dayanmış" misalında olduğu kimi, kiçik, qatılaşmış qan ləkələrini təsvir etmək üçün də işlədilə bilər. Bu, qanın quruması ilə əmələ gəlmiş və daha çox yerli, kiçik bir qanaxma nəticəsində əmələ gələn qatılaşmış hissəni ifadə edir.