Qulunc (ər. əsli yun.): Soyuqdəymə, bəzən isə digər səbəblərdən yaranan, əsasən kürək nahiyəsindəki əzələlərdə kəskin ağrı ilə özünü göstərən bir xəstəlik və ya vəziyyətdir. Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, ərəb dilindən keçərək Azərbaycan dilinə daxil olduğunu görürük, əsl kökü isə qədim yunan dilinə dayanır.
Quluncun əsas səbəbi çox vaxt bədənin soyuqlama nəticəsində əzələlərin tutulmasıdır. Bu tutulma, əzələlərin qəfil daralması və spazmı ilə müşayiət olunur, nəticədə şiddətli ağrı hissi yaranır. Ağrıların intensivliyi fərqli ola bilər; bəzi hallarda yüngül bir narahatlıq olarkən, digər hallarda isə dözülməz dərəcədə şiddətli olur. Ağrının yerləşməsi də dəyişkən ola bilər, baxmayaraq ki, ən çox kürək nahiyəsində müşahidə olunur. Bel, boyun və hətta qarın nahiyəsində də qulunc əlamətləri özünü göstərə bilər.
Qulunca səbəb olan amillər yalnız soyuqdəymə ilə məhdudlaşmır. Fiziki gərginlik, əzələlərin həddindən artıq yüklənməsi, qeyri-kafi istirahət, bəzi xəstəliklər və ya əzələ-skelet sisteminin pozulmaları da qulunca səbəb ola bilər. Hətta stress və emosional gərginlik bəzi hallarda qulunca gətirib çıxara bilər.
Müalicə üsulları ağrının şiddətindən və səbəbindən asılı olaraq dəyişir. Yüngül hallarda isti vanna, isti kompreslər, ağrıkəsicilər kifayət edə bilər. Daha şiddətli hallarda isə həkimə müraciət etmək və daha ciddi müalicə üsullarından istifadə etmək zəruridir. Bu, əzələ gevşetici dərmanlar, fiziki terapiya və ya digər müalicə üsullarını əhatə edə bilər.
Sübhanverdizadə misalında olduğu kimi, ədəbiyyatda qulunc, şiddətli ağrı və əzab hisslərini ifadə etmək üçün metaforik olaraq da işlədilə bilər. Yəni, yalnız fiziki ağrı deyil, həm də ruhi əzabı simvolizə edə bilər.