Qozlanmaq felinin kökü türk dillərindən gəlmədir və əsas mənası özünü başqalarından üstün tutmaq, böyüməkdən, əhəmiyyətli olmaqdan qaynaqlanan bir həddən artıq özünəinam və ya təkəbbür hissi ilə davranmaqdır. Bu, sadəcə "kibrlənmək"dən daha geniş bir məna kəsb edir. Çünki qozlanma, təkcə özünü üstün görməklə deyil, həm də bu hissi davranışlarda açıq-aşkar nümayiş etdirməklə müşayiət olunur.
Lüğətlərdə verilən "kibrlənmək", "təşəxxüslənmək", "qürrələnmək", "lovğalanmaq" və "kişilənmək" kimi sinonimlər qozlanmanın müxtəlif aspektlərini əks etdirir. "Kibrlənmək" daha çox daxili bir hiss halını, "təşəxxüslənmək" isə özünü başqalarından fərqləndirmək, "qürrələnmək" özünə həddən artıq güvən hissini, "lovğalanmaq" isə bu hissləri aşkar şəkildə nümayiş etdirməyi, "kişilənmək" (kişi kimi davranmaq) isə bəzən qozlanmanın maskalanmış və ya daha gizli şəkildə ifadə olunmasını ifadə edə bilər.
Qozlanma, bir növ özünəinamın sağlam sərhədlərini aşmasıdır. Sağlam özünəinam özünə və qabiliyyətlərinə inamı ifadə edirsə, qozlanma isə bu inamın təkəbbürə çevrilməsidir. Qozlanan şəxs öz nailiyyətlərini şişirdir, başqalarını kiçildir, rəqiblərini təhqir edə və ya onlara hörmətsizlik edə bilər. Bu davranış, ətrafdakılar tərəfindən xoş qarşılanmır və əlaqələrə mənfi təsir göstərir.
Maraqlı bir məqam odur ki, qozlanma bəzən müəyyən bir vəziyyətin, yeni bir statusun və ya qazandığı müvəffəqiyyətin təsiri altında baş verə bilər. Yəni, bu, mütləq daimi bir xarakter xüsusiyyəti deyildir. Lakin qozlanmanın tez-tez təkrarlanması, şəxsiyyətin təkəbbürlü və eqoist bir obrazının formalaşmasına gətirib çıxara bilər.