Qoçbazlıq, köhnə Azərbaycan məişətində geniş yayılmış bir əyləncə və hətta bir növ idman növü olub. Bu, sadəcə "qoç saxlamaq və qoç döyüşdürmək" deyil, daha mürəkkəb bir sosial və mədəni hadisəni əks etdirir.
Qoçbazlıq, güclü və cəld qoçların yetişdirilməsi, onların qidalanması, xüsusi məşqləri və nəhayət, döyüşləri əhatə edirdi. Bu, təkcə fiziki güc deyil, həm də strateji düşünmə, heyvanların xüsusiyyətlərini bilmək və onlarla ünsiyyət bacarığı tələb edən bir proses idi. Qoçların döyüşləri müəyyən qaydalar əsasında keçirilərək, həm əyləncə, həm də qoç sahibləri arasında prestij mübarizəsi mənbəyi idi.
Qoçbazlığın sosial tərəfi də olduqca maraqlıdır. Qoçlar sahiblərinin var-dövlətinin, gücünün və nüfuzunun simvolu sayılırdı. Qoç döyüşləri kəndlərarası rəqabətin, qürurun və şərəfin nümayişi kimi fəaliyyət göstərirdi. Bu hadisələr ətrafında toplaşan kənd əhalisi həm əyləncəli bir tamaşaya şahid olur, həm də sosial əlaqələrini möhkəmləndirirdi.
Beləliklə, qoçbazlıq sadəcə "qoç döyüşdürmək" deyil, zəngin bir mədəni və sosial konteksti olan, keçmişin həyat tərzini əks etdirən maraqlı bir hadisədir. Mollaxanadan qovulan uşağın fikrinin qoçbazlığa yönəlməsi onun uşaqlıq xatirələri ilə bağlı ola bilər və ya o dövrdə həmin kənddə bu hadisənin nə qədər əhəmiyyətli olduğunu göstərir.