Qobuz sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində qopuz kimi göstərilir. Ancaq bu sadə istinad, alətin zəngin tarixini və mədəni əhəmiyyətini tam əks etdirmir. Qobuz, sadəcə bir musiqi aləti deyil, Azərbaycanın mədəni irsinin ayrılmaz bir parçasıdır.
Qopuzun (Qobuzun) tarixi çox qədimdir və kökləri Şərq musiqi mədəniyyətinə gedib çıxır. Müxtəlif formalarda və ölçülərdə olan qopuzlar əsrlər boyu Azərbaycan xalqının musiqi həyatında mühüm rol oynayıb. Bu alət, xüsusilə aşıq məktəbinin inkişafında əvəzsiz bir yer tutur. Aşıqlar, qobuzu şeir və nağıllarına müşayiət etmək üçün istifadə edərək, onun səsini sözlərlə birləşdirib, xalqın duyğu və düşüncələrini ifadə ediblər.
Qobuz, adətən, ağacdan hazırlanır və telləri ipək və ya metal ola bilər. Alətin səsi, onun ölçüləri, materialı və tellərinin sayından asılı olaraq dəyişir. Bəzi qobuzların səsi yumşaq və incə, digərlərininki isə daha güclü və sərtdir. Bu da alətin çox yönlü olduğunu və müxtəlif musiqi janrlarında istifadəsinə imkan verdiyini göstərir.
Qobuz sadəcə bir musiqi aləti olmaqdan da kənara çıxaraq, Azərbaycan xalqının milli kimliyinin və mədəni irsinin simvollarından birinə çevrilib. Bu alətin səsi, əsrlərin tarixini, xalqın sevincini və kədərini, sevgi və ayrılığı özündə əks etdirir. Ona görə də, Qobuz, sadəcə "qopuz" deyil, Azərbaycan musiqi mədəniyyətinin canlı bir tarixidir.