Qızıllatma, "qızıllatmaq" fellərinin törəməsi olan bir sözdür və əsasən iki əsas mənada işlənir. Birincisi, əşyanın səthinə nazik qızıl təbəqəsi çəkmək, yəni qızıl örtük yaratmaq prosesidir. Bu proses həm estetik məqsədlər üçün (zinət əşyalarının, bəzək əşyalarının, rəsm əsərlərinin bəzədilməsi üçün), həm də əşyanın korroziyadan qorunması, davamlılığının artırılması kimi praktiki məqsədlər üçün tətbiq oluna bilər. Qızıllatma üçün müxtəlif üsullar mövcuddur, məsələn, elektroliz, qızıl yapışdırma və s. Qızılın keyfiyyəti, qatının qalınlığı və tətbiq olunan üsul nəticədə əldə olunan qızıllatmanın keyfiyyətinə təsir edir. Tarixən qızıllatma sənəti zərgərlik, memarlıq və sənətkarlıq sahələrində geniş yayılıb və əsərlərə lüks və dəyər qatmışdır.
İkinci mənada isə "qızıllatma" sözü metaforik olaraq, hər hansı bir şeyin, hadisənin və ya prosesin xarici görünüşünün, səthinin gözəlləşdirilməsi, yaxşılaşdırılması mənasında işlənir. Bu zaman əslində mövcud olan çatışmazlıqlar gizlədilir və şeyin daha yaxşı, daha cəlbedici görünməsi təmin edilir. Məsələn, “şəhərin qızıllatması” deyəndə, şəhərin bəzi hissələrinin kosmetik təmirindən, yeni binaların tikilməsindən danışmaq olar, lakin bu, şəhərin əsl problemlərinin həll olunduğunu göstərmir. Bu metaforik mənada istifadə edildikdə, "qızıllatma" sözü tez-tez yalan, aldadıcı görünüş mənasını da özündə ehtiva edir.
Beləliklə, "qızıllatma" sözü həm konkret, həm də məcazi mənalarda işlənən çoxcəhətli bir termindir. Onun mənasını anlamaq üçün kontekstin nəzərə alınması vacibdir. Sözün mənası ədəbi əsərlərdə, publisistik yazılarda və gündəlik danışıqda müxtəlif nüanslar əldə edə bilər.