Qırlaşmaq (f.): Bu feilin əsas mənası bir şeyin "qır" vəziyyətinə düşməsi, yəni parçalanıb, dağılıb, səpələnərək xırda hissələrə ayrılmasıdır. Daha sadə dillə desək, bir şeyin qırılıb, dağılması deməkdir. Misal üçün, quru bir budağın küləkdən qırlaşması və ya qədəhın yerə düşüb qırlaşması. Lakin bu söz, məcazi mənada da işlədilir və bu mənada onun əsas mənasından bir qədər fərqli bir anlam kəsb edir.
Məcazi mənasında isə qırlaşmaq, bərk-bərk yapışmaq, sıx bir şəkildə bağlanmaq, ayrılmaz halda olmaq mənasını verir. Bu mənada qırlaşmaq, əşyaların fiziki olaraq bir-birinə yapışması deyil, daha çox iki varlığın, ya da hadisənin bir-birinə qovuşub, ayrılmaz hala gəlməsini, aralarındakı bağlılığın möhkəmliyini ifadə edir. Misal üçün, bir uşağın anasına qırlaşması, əlinin əşyaya qırlaşması kimi ifadələrdə bu məcazi məna daha aydın görünür.
Verdiyiniz misal cümlədəki “Qönçə əsla Həbibdən ayrılmır. Gör necə qırlaşıb qucağına, elə bil doğma atasıdır” ifadəsində “qırlaşmaq” sözü ikinci mənasında işlənir. Qönçənin Həbibə bərk-bərk yapışması, onun qucağından ayrılmamağı, aralarındakı güclü bağlılığı və bağlılığın yaradıcı bir təsvirini vermək üçün istifadə olunur. "Qırlaşmaq" sözü burada sadəcə "yapışmaq" deyilməklə əldə oluna bilməyən bir emosional təsir yaradır. Sözün, fiziki bir yapışmadan daha çox, emosional, ruhani bir birləşməni ifadə etdiyini göstərir.