Qırğıburunlu sifəti, bir varlığın burnunun xüsusiyyətini ifadə edən təsviri bir söz olaraq, burnunun orta hissəsinin qabarlı, yəni çıxıntılı olmasını və burun ucunun isə getdikcə incələrək aşağı doğru əyilmiş formada olmasını bildirir. Bu əyilmə, hətta bəzən kəskin bir əyilmə şəklində də ola bilər.
Qırğıburunlu sözünün təsviri gücü, sadəcə burnun formasını deyil, həm də bu formanın yaratdığı ümumi təsiri ifadə edir. Qırğıburunlu bir burun, şəxsin xarici görünüşünə xüsusi bir xarakter verir; bəzən qürurlu, bəzən isə incə və həssas bir təəssürat yaradır. Qırğıburunlu bir heyvanın portretini çəkərkən və ya təsvir edərkən bu xüsusiyyət onun ümumi fiziki görünüşünün ayrılmaz bir hissəsi kimi ön plana çıxar.
Etimoloji baxımdan "qırğı" sözü "qabarlı", "çıxıntılı" mənasında istifadə olunur. "Burunlu" isə əsas sözə burunun varlığını bildirən bir əlavədir. Beləliklə, "qırğıburunlu" sözü forma baxımından iki əsas xüsusiyyəti - qabarlı orta hissə və əyilmiş ucu - birləşdirərək daha dəqiq və təsviri bir tərif yaradır. Bu termin, heyvanlar, xüsusilə də quşlar və məməlilər üçün daha çox istifadə olunsa da, insanlar üçün də tətbiq edilə bilər.
Qırğıburunlu sözünün istifadəsi, təkcə fiziki təsvirlərlə məhdudlaşmır. Metaforik mənada da istifadə edilə bilər. Məsələn, bir hadisənin "qırğıburunlu" bir inkişaf yolu keçirdiyi deyilə bilər ki, bu da hadisənin başlanğıcda qabarlı, sonra isə əyilərək fərqli bir istiqamət aldığını göstərir. Beləliklə, sözün təsviri gücü onun tətbiq sahəsini genişləndirir və dilə zənginlik qatır.