Qırğıburun sifəti, əsasən, burnun xarici görünüşünü təsvir edən bir söz olub, burnun ortasının qabarlı, çıxıq, uc hissəsinin isə nazikləşərək aşağı doğru əyilmiş formasını ifadə edir. Bu forma, quşların dimdiyinin bəzi növlərinə bənzədilə bilər; qırğı kimi iti və əyilmiş bir görünüşə malikdir.
Terminin etimologiyası barədə dəqiq məlumat olsa da, "qırğı" sözünün kəskin əyriliyi ifadə etməsi və "burun" sözü ilə birləşərək burnun xüsusi formasını vurğulaması aydın görünür. Beləliklə, "qırğıburun" sözü, yalnız anatomik bir təsviri deyil, həm də burnun xarici görünüşünün estetik təsirini daşıyır. Bəzi hallarda "qırğıburun" sözü incə, hətta zərif bir görünüşü təsəvvür etdirməsə də, əsasən, burnun spesifik formasına diqqət çəkir.
Maraqlı bir məqam odur ki, "qırğıburun" sözü insanlar arasında fiziki görünüşün təsvirində istifadə edilməklə yanaşı, bədii ədəbiyyatda obrazlı ifadələrə də daxil ola bilər. Məsələn, personajın xarakterini və ya hətta taleyini ifadə etmək üçün bu söz metaforik olaraq işlədilə bilər. Belə ki, qırğıburunlu bir obraz, bəlkə də, özünəməxsus bir xarakterə, bəlkə də gizli bir sirrə sahib ola bilər.
Yekun olaraq, "qırğıburun" sadə bir sifət deyil, burnun spesifik formasını dəqiq və obrazlı şəkildə təsvir edən, eyni zamanda, məcazi mənalar da daşıya bilən zəngin bir leksik vahiddir.