Qındırğa (məh.) – Azərbaycanın quru və səhra ərazilərində geniş yayılmış, sərt iqlim şəraitinə yüksək dərəcədə dözümlülüyü ilə seçilən bir bitkidir. Botaniki təsnifata görə, uzun, nazik və əsasən tikanlı gövdəsi ilə xarakterizə olunur. Quru torpaqlarda həyatını davam etdirmək üçün inkişaf etdirmiş olan kök sistemi dərinə doğru uzanır və su ehtiyatlarını səmərəli şəkildə mənimsəməyə imkan verir. Çox vaxt otlaq sahələrində rast gəlinir, lakin heyvanlar tərəfindən az yeyilir, çünki tikanları heyvanlara maneə törədir. Bəzi növləri xalq təbabətində də istifadə olunsa da, bu sahədə daha dərin elmi araşdırmalara ehtiyac duyulur.
Qındırğanın ikinci mənası isə, bir-birinə yapışmış, dolaşıq, kilkə deməkdir. Bu məna bitkinin fiziki xüsusiyyətlərindən ilhamlanmışdır. Çünki qındırğanın nazik və tikanlı sapları bir-birinə dolanaraq sıx bir kütlə əmələ gətirir, həmçinin bu sıxlıq başqa cisimlərin də içərisində qalmasına səbəb olur. Bu məna, həmçinin metaforik olaraq, qarışıq, dolaşıq vəziyyəti, çətinlikləri də ifadə edə bilər. Məsələn, "işlərim qındırğa kimi dolaşıb qalıb" ifadəsi, vəziyyətin mürəkkəb və həll olunmasının çətin olduğunu göstərir. Beləliklə, qındırğa sözü həm bitki, həm də metaforik mənada maraqlı və çoxşaxəli bir anlayışdır.